پس از اندك مدتى، آوازه كمالات و فضايل ايشان در حوزه علميه نجف با وجود ده‌ها و مجتهد و مرجع عاليمقام پيچيد؛ به‌طورى كه، از بزرگترين مراجع و مشهورترين دانشمندان به حساب آمد.

بسيارى از فضلاى حوزه نجف- و به گفته مرحوم علامه حرز الدين، وجوه اهل فضل و تحقيق-[١] در محضر درس وى گرد آمدند، كه برخى از آنان در ذيل معرفى مى‌شوند:

١. آقا شيخ ابراهيم، فرزند آخوند مولى محمّد على محلاتى شيرازى‌[٢]- عموزاده مرحوم حاج شيخ- (د. ١٣٣٦ ه. ق)[٣]

٢. آقا شيخ احمد محلاتى، برادر آقا شيخ ابراهيم (د. ١٣٢٥ ه. ق)

٣. مرحوم آقا سيد عبد الصمد شوشترى جزائرى (د. ١٣٣٧ ه. ق)[٤]

٤. مرحوم آقا شيخ على بن رضا كاشف الغطاء (١٢٦٨ ١٣٥٠ ه. ق)[٥]

٥. امام الحرمين آقا ميرزا محمّد بن عبد الوهاب همدانى (د. ١٣٠٣ ه. ق)،[٦] صاحب فصوص اليواقيت، المواعظ البالغة و المشكوة فى مسائل الخمس و الزكاة

٦. مرحوم آقا شيخ محمّد طالقانى (١٢٧٣ بعد ١٣٢٨ ه. ق)، صاحب حياة الانسان، شرف الابد و شراب طهور[٧]

[١]. حرز الدين نجفى، معارف الرجال، ج ١ ص ١٦٥.

[٢]. الهامى، مردى بزرگ از خطه فارس، ص ٢٩؛ ناطق الاسلام شيرازى، شرح زندگى آيت اللّه محلاتى، ص ١٦.

[٣]. جناب آقاى طالعى، تاريخ وفات ايشان را ١٣٦٦ ه. ق نگاشته‌اند، كه صحيح آن تاريخ مذكور است؛ ر.

ك: تهرانى، نقباء البشر، ج ١، ص ٢٢.

[٤]. تهرانى، نقباء البشر، ج ١، ص ٢٨٧.

[٥]. واعظ خيابانى، علماى معاصرين، ص ١٥؛ موسوى كاظمى، احسن الوديعة، ج ١، ص ٧٨.

[٦]. وى غنيمة السفر را درباره زندگانى مرحوم علامه شوشترى نگاشت.

[٧]. حسينى، تراجم الرجال، ص ١٥٥؛ وى ٥٩ مجلس از مواعظ مرحوم شيخ را جمع‌آورى كرد و به نام« فوائد المشاهد» ناميد.