٤. ترجمه شيخ عبد الحسين شيخ العراقين تهرانى (د. ١٢٨٦ ه. ق). اين ترجمه به طور مكرر، از جمله در سال ١٣٢٢ ه. ق با حواشى آخوند مولى محمّد كاظم خراسانى (د. ١٣٢٩ ه. ق) به چاپ رسيده است.

٥. ترجمه ميرزا محمّد على مدرسى چهاردهى (د. ١٣٤٤ ه. ق).

٦. منهج السداد فى ترجمة نجاة العباد، نوشته حاج مولى محمّد صادق طبسى تهرانى (د. ١٣١٢ ه. ق)، اين ترجمه با حواشى شيخ انصارى و ميرزاى شيرازى و ميرزا محمّد حسين شهرستانى در ١٣٠١ ه. ق به چاپ رسيده است.[٣]

٧. ترجمه مولى محمّد جواد بن محمّد حسن اصفهانى (د. ١٣١٢ ه. ق)،- پدر

[١]. اين هفت حاشيه از امين عاملى، اعيان الشيعه، ج ٩، ص ١٤٩ نقل گرديد. البته حواشى بيش از اينها بود و به همين بسنده شد و تفصيل را به نوشته ديگر واگذار مى‌كنيم.

[٢]. تهرانى، كرام البررة، ج ١، ص ٤٢.

[٣]. تهرانى، الذريعة، ج ٢٣، ص ١٩١.