يا با تصوير يا دميدن يا گره زدن و مانند اينها انجام مى‌گيرد كه در بدن شخص مسحور (سحر شده) يا قلب او يا عقل او اثر مى‌كند، در نتيجه در احضار وى يا خواب كردن يا بيهوش نمودن يا به دوستى و يا دشمنى وا داشتن او و مانند اينها تأثير مى‌كند. به خدمت گرفتن فرشتگان و حاضر كردن جن و تسخير آنها و احضار ارواح و تسخيرشان و امثال اينها به جادوگرى ملحق است. شعبده هم به سحر ملحق مى‌شود يا قسمى از آن است. شعبده عبارت است از اين‌كه به سبب حركت سريع، غير واقع، واقع نشان داده شود. همچنين است «كهانت»؛ و آن عبارت است از اين‌كه خبر داده شود از آنچه در آينده واقع مى‌شود، به اعتقاد اين‌كه بعضى از جن‌ها خبر آن را به او القا مى‌كنند، يا به زعم اين‌كه امور را به وسيله مقدمات و اسبابى كه با آن بر زمان وقوع آنها استدلال مى‌كند مى‌داند. همچنين است «قيافه شناسى». قيافه‌شناسى عبارت است از اين‌كه با نشانه‌هاى خاصى استناد كند تا بعضى از مردم را [از نظر نسب‌] به بعضى ديگر ملحق نمايد و بعضى را از بعضى ديگر سلب كند؛ بر خلاف آنچه كه شارع مقدس آن را ميزان ملحق شدن و نشدن قرار داده است، يعنى بودن و نبودن فراش. همچنين است «تنجيم». تنجيم عبارت است از خبر دادن يقينى و جزمى از حوادث عالم، مانند ارزانى و گرانى و كم حاصلى و پر حاصلى و زيادى و كمى باران و غير اينها از خير و شر و نفع و ضرر، به استناد حركات فلكى و نظرات ستاره شناسى و اتصالات كوكبى و با اعتقاد به اين امور فلكى در اين جهان به طور مستقل يا با شركت با خداوند- تعالى عمّا يقول الظالمون- مؤثر باشند، نه اعتقاد به هر تأثيرى؛ و لو اعتقاد به اينكه خداى متعال آن اثر را به آنها عطا كرده باشد. خبر دادن به گرفتن خورشيد و ماه و به اوّل هر ماه و به نزديكى كواكب و جدا شدن آنها، در صورتى كه از روى اصول و قواعد درستى ناشى باشد، جزء تنجيم حرام نيست. و اشتباهى كه احياناً از آنها واقع مى‌شود، مانند ساير علوم، از خطاى در حساب و به كارگيرى قواعد، سرچشمه مى‌گيرد.

شرح: اين مسأله شش قسمت دارد:

١. جادو كردن و كسب مال از طريق آن؛ ٢. استخدام و تسخير فرشتگان و جنّ، احضار ارواح و مانند آن؛ ٣. شعبده‌بازى؛ ٤. كهانت؛ ٥. قيافه شناسى؛ ٦. تنجيم و منجّم‌گرى.