كوثر فقه - محمدى خراسانى، على - الصفحة ٢٧٥ - تبصره هفتم

واحد نمى‌تواند با روايات متواتر تعارض كند، بلكه متواتر مقدم است، و اينجا جاى حكم به تحريم است.[١]

پاسخ: از آنجا كه روايت ابى بصير اخص است و در خصوص عروسى، غنا را جايز دانسته است و روايات تحريم غنا اطلاق دارند، جاى جمع عرفى و تقييد مطلقات با خبر ابى بصير است و نوبت به تعارض نمى‌رسد.

نتيجه: حق با مشهور است و غنا در عروسى جايز است البته با سه قيد:

١. همراه با حرام ديگرى نباشد، مثل ورود مردان نامحرم به مجلس زنان، تكلم به اباطيل، نوازندگى با آلات لهو و ....

٢. در روايات كلمه «مغنيه» آمده و تنها تغنّى زن آوازخوان را استثنا كرده است، بنابراين مرد مغنّى استثنا نشده و حق ندارد در مجلس عروسى مردان براى آماده كردن داماد، حمام بردن او، لباس بر تن كردن او آواز بخواند.

٣. در روايات روى كلمه «عروس» تكيه شده است يعنى زن مغنيه تنها در مجلس عروسى مجاز است آواز بخواند ولى در ساير مجالس قبل و بعد عروسى، نه. با اين همه، احتياط در ترك است و بهتر است حتى در زفاف عروسى هم آواز نخوانند.

[١]. ايضاح الفوائد، ج ١، ص ٤٠٥.