كوثر فقه - محمدى خراسانى، على - الصفحة ٤١١ - استحباب بعضى از شغلها

استحباب بعضى از شغل‌ها

مسألة ٢٠: لا ريب في أنّ التكسّب وتحصيل المعيشة بالكدّ والتّعب محبوب عندالله تعالي، و قد ورد عن النبي (ص) والأئمة (ع) الحثّ والترغيب عليه مطلقاً، وعلى خصوص التجارة والزراعة واقتناء الأغنام والبقر روايات كثيرة. نعم ورد النهي عن إكثار الإبل‌.

ترجمه: شكى نيست كه كسب كردن و به دست آوردن اسبابِ گذران زندگى- با كوشش و زحمت- نزد خداى متعال محبوب است و از پيغمبر اكرم (ص) و ائمه اطهار (ع) ترغيب و تحريك بر آن به طور عموم، و بر تجارت و زراعت و نگهدارى گاو و گوسفند (دامدارى)، به طور خصوص، روايات زيادى وارد شده است؛ البته از زياد كردن و تكثير شتر، نهى وارد شده است».

شرح: اصل مسأله واضح است و تشريح آن از قبيل توضيح واضحات است زيرا روايات در مورد مطلوبيت كسب و كار و امرار معاش از اين طريق- از طرق خاصه و عامّه- در حدّ تواتر و فوق آن است؛[١] و بلكه در روايات طلب روزى حلال و كسب و كار بدين منظور را بالاترين جزء عبادت دانسته شده است. در روايتى ابو خالد كوفى از امام باقر (ع) از رسول اعظم (ص) نقل كرده است:

[١]. وسائل الشيعه، ج ١٧، ابواب مقدمات تجارت كه سى باب است و عمدتاً در جهت تشويق به كسب و كار و تجارت و زراعت و نهال‌كارى و دامدارى وارد شده است؛ و كافى شريف، ج ٥، كتاب معيشت؛ سنن بيهقى، ج ٦؛ صحيح بخارى، ج ٢ و ....