كوثر فقه - محمدى خراسانى، على - الصفحة ٢٧٣ - تبصره هفتم

تبصره هفتم‌

در اين تبصره درباره غناى زنان مغنيه و آوازخوان در مجلس عروسى سخن رانده مى‌شود:

مشهور فقها اين مورد را استثنا كرده و گفته‌اند: با قيودى كه خواهد آمد، مانعى ندارد و در مجلس زفاف عروسى كه زنان، عروس را آماده مى‌كنند تا به حجله داماد ببرند، زن مغنيه آواز بخواند. البته تعبير دقيق‌تر اين است كه اشهر و اكثر فقها به اين امر فتوا داده‌اند، زيرا در مقابل آنها عده قابل توجهى قائل به استثنا نيستند و مطلق غنا را حرام كرده‌اند

سه دليل بر استثنا وجود دارد كه هر سه از يك راوى به نام ابى بصير نقل شده است. احتمال دارد هر سه يك روايت باشد:

١. روايت ابى بصير از امام صادق (ع):[١]

قال: سألت أبا عبدالله (ع) عن كسب المغنّيات، فقال‌

: «التي يدخل عليها الرجال حرام، و التي تدعي إلى الأعراس ليس به بأس،

و هو قول الله عزّ وجلّ: وَمِنْ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ».

دلالت اين روايت بر جواز، صريح و روشن است ولى از نظر سند اشكال دارد زيرا در سند آن على بن ابى حمزه بطائنى وجود دارد كه از نظر مشهور اهل فن، ضعيف است و ما مدرك معتبرى بر وثاقت او نيافتيم.

٢. روايت ديگر ابى بصير از امام صادق (ع):[٢]

قال:

«المغنية التي تزفّ العرائس لا بأس بكسبها

». اين حديث هم از نظر دلالت واضح است، ولى از نظر سند مشكل است، زيرا «حكم خياط» مجهول الحال است.

٣. روايت سوم ابى بصير از امام صادق (ع):[٣]

[١]. همان، ص ١٢٠، ح ١.

[٢]. همان، ص ١٢١، ح ٢.

[٣]. همان، ح ٣.