یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٣ - تقیه و پفیوزی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٢، ص: ٢٤٣

آنچه امروز در میان ما هست به نام تقیه، پفیوزی و ضعف و ناامیدی و وارفتگی است که یک حالت شخصی و اخلاقی است.

عجب این است که برای این حالت کثیف، به سیرت ائمه هدی استدلال میکنند.

اولًا اسلام به طورکلی- که نمیتوان احتمال نسخ داد- پفیوزی را طرد کرده است:

الف. از بنی اسرائیل انتقاد میکند که میگفتند: اذهب انت و ربک فقاتلا انا ههنا قاعدون (گر به مغزم زنی وگر دنبم- که من از جای خود نمیجنبم).

ب. وسائل، ج ٢:

عن النبی صلی الله علیه و آله: ان اللَّه عزوجل لیبغض المؤمن الضعیف الذی لا دین له. فقیل: و ما المؤمن الضعیف الذی لا دین له؟ قال: الذی لاینهی عن المنکر.

ج. نهج البلاغه:

ان الامر بالمعروف و النهی عن المنکر ... لا یقرّبان من اجل و لاینقصان من رزق ...

د. شیعه و سنی از حضرت رسول روایت کردهاند: افضل الجهاد کلمة عدل عند امام جائر.

ه. در حدیث مفصل و معروف و عالی المضمونی که در باب امر به معروف و نهی از منکر هست میفرماید:

ولو اضرّت الصلوة بسایر ما یعملون باموالهم و ابدانهم لرفضوها کما رفضوا اسمی الفرائض و اشرفها. ان الامر بالمعروف و النهی عن المنکر فریضة عظیمة بها تقام الفرائض ... و تأمن