یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٢ - یادداشت روش تبلیغ
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٢، ص: ٦٢
نام دین و خدا و قضا و قدر میخواهد اذهان را از اینکه توجه کند ریشه بدبختی آنها آزمندی انسانهای آزمند است [١] منصرف سازد و به همین جهت علت فاصله گرفتن طبقه روشنفکر که ریشه دردها و رنجهای بشری را آزمندی انسانهای دیگر میدانند گردیده است. به عبارت دیگر: افکار و اخلاق و تربیت کلیسا جنبه تسلی بخشی از یک طرف و اغفال فکری و حتی توجیه هیئت حاکمه از طرف دیگر بوده است.
ج. دعوت به تشریفات مذهبی و عبادات نباید این گونه تلقی شود که برای فرار از برون گرایی و واقعیت گرایی به درون گرایی و سرگرمی به مسائل انتزاعی است و برای این است که انسانها را از درگیری با علل و ریشه دردها اجتناب دهد. خلاصه، عبادت نیز جنبه سرگرمی و انصراف توجه به دردهای اجتماع و محرومیتها و مسؤولیتها داشته باشد، بلکه برعکس ...
د. نسل جوان تقاضا و خواستهاش از روحانیت این است که خود را در وسط معرکه زندگی انسانها و واقعیتهای آن قرار دهد و از حاشیه روی اجتناب ورزد و درواقع خواستهاش بازگشت روحانیت به اصل و منشأ خودش است.
١٠. نتیجه از همه اینها اینکه پیام رسان دین باید بداند چه پیامی برای بشر از نظر اندیشه، از نظر دل، از نظر نیازها و واقعیتهای زندگی و از نظر تضاد طبقاتی و اصول حاکم و محکوم آورده است؛ مخصوصاً از نظر اخیر آیا پیامش این است که کار قیصر را به قیصر واگذارد و کار خدا را به خدا و هر یک از عبادات و تشریفات مذهبی از یک طرف و مسائل زندگی از طرف دیگر به دنیای جداگانه تعلق دارد یا خیر؟ آیا رسالتش و مفهوم پیامش از این نظر، بردباری و سازش و سکوت در برابر اوضاع موجود است و مانند کلیسا باید
[١] به عبارت دیگر به صورت توجیه و تکیه گاه اعتقادی نظام حاکم جابر درآمده است.