تذکره الاولياء - عطار، محمد بن ابراهیم - الصفحة ٢٨٢ -           ذکر احمد خضرويه قدس الله روحه العزيز

و گفت : انبيا مرگ را کراهيت داشته اند که از ذکر حق بازمانده اند .

و گفت : دوستي خداي دوستي طاعت خداي بود .

و گفت : دوستي خداي را نشاني هست و آن دوستي طاعت اوست .

و گفت : هيچ دليل نيست بر شناختن خديا جز خداي اما دليل طلب کردن براي آداب خدمتست .

و گفت : هرکه دوست دارد که او را بخير بشناسد با نيکويي او را ياد کنند او مشرکست در عبادت خداي تعالي بنزديک اين طايفه از بهر آنکه هر که خداي را بدوستي پرستد دوست ندارد که خدمت او را هيچ کس بيند جز مخدوم او . والسلام .

٣٣

ذکر احمد خضرويه قدس الله روحه العزيز

آن جوانمرد راه ، آن پاکباز درگاه آن متصرف طريقت ، آن متوکل بحقيقت ، آن صاحب فتوت شيخي احمد خضرويه بلخي ، رحمةالله عليه ، از معتبران مشايخ خراسان بود و از کاملان طريقت بود و از مشهوران فتوت بود و از سلطانان ولايت و از مقبولان جمله فرقت بود و در رياضت مشهور بود و در کلمات عالي مذکور بود و صاحب تصنيف بود وهزار مريد داشت که هر هزار بر آب مي رفتند و بر هوا مي پريدند و در ابتدا مريد حاتم اصم بود و با ابو تراب صحبت داشته بود و برحفص را ديده بود .

بو حفص را پرسيدند که ازين طايفه که را ديدي ؟