تذکره الاولياء - عطار، محمد بن ابراهیم - الصفحة ٥ -           ذکراويس القرني رضي الله عنه

و گفت : الهام از اوصاف مقبولان است و استدلال ساختن که بي الهام بود از علامت راندگان است .

و گفت : مکر خداي در بنده نهانتر است از رفتن مورچه در سنگ سياه به شب تاريک .

و گفت : عشق جنون الهي است نه مذموم است نه محمود .

و گفت : از نيکبختي مرد است که خصم او خردمند است .

با وي در غرور باشي ؛ دوم احمق که آن وقت که سود تو خواهد زيان تو بود و نداند ؛ سوم بخيل که بهترين وقتي از تو ببرد ؛ چهارم بددل که در وقت حاجت تو را ضايع گذارد ؛ پنجم فاسق که تو را به يک لقمه بفروشد و به کمتر از يک لقمه .

گفتند :آن چيست کمتر از يک لقمه ؟

گفت :طمع در آن.

و گفت :حق تعالي را در دنيا بهشت است و دوزخ است . بهشت عافيت است و دوزخ بلاست . عافيت آن است که کارخود را خداي گذاري و دوزخ آن است که کار خداي با نفس خويش گذاري .

و گفت : من لم يکن له سر فهو مضر. اگر صحبت اعدا مضر بودي اوليا را به آسيه ضرر رسيدي از فرعون ، و اگر صحبت اوليا نافع بودي اعدا را منفعتي رسيدي از زن نوح و لوط را ، ولکن بيش از قبضي و بسطي نبود . و سخن او بسيار است ، تاسيس چند کلمه گفتيم و ختم کرديم .

٢

ذکراويس القرني رضي الله عنه