تذکره الاولياء - عطار، محمد بن ابراهیم - الصفحة ٣٨ -           ذکر محمدبن واسع رحمة الله عليه

و گفت : خوانده ام در بعضي از کتب منزل که حق تعالي امت محمد را دو چيز داده است که نه جبرئيل را داده است و نه ميکاييل را :يکي آن است که فاذکروني اذکرکم.چون مرا ياد کنند شما را ياد کنم و ديگر ادعوني استجب لکم :چون مرا بخوانيد اجابت کنم .

و گفت : در تورات خوانده ام که حق تعالي مي گويد اي صديقان تنعم کنيد در دنيا به ذکر من که ذکر من در دنيا نعمتي عظيم است و در آخرت جزايي جزيل .

و گفت : در بعضي کتب منزل است که حق تعالي مي فرمايد که با عالمي که دنيا دوست دارد کمترين چيزي که با او بکنم آن بود که حلاوت ذکر خويش از دل او ببرم .

و گفت : هر که بر شهوات دنيا غلبه کند ديو از طلب کردن او فارغ بود .

و کسي در آخر عمر وصيتي خواست . و گفت : راضي باش در همه اوقات به کارسازي که کارسازي تو مي کند تا برهي .

چون وفات يافت از بزرگان يکي به خوابش ديد . خداي با تو چه کرد ؟

گفت :خدايرا ديدم جل جلاله با گناه بسيار خود .اما به سبب حسن ظني که بدو داشتم همه محو کرد .

و بزرگي ديگر قيامت به خواب ديد که ندايي درآمدي که مالک دينار و محمد واسع را در بهشت فروآوريد . گفت :بنگرستم تا از اين کدام بيشتر در بهشت رود ؛ مالک از پيش درشد . گفتيم :اي عجب محمد واسع فاضلتر و عالمتر . گفتند :آري.اما محمد واسع را در دنيا دو پيراهن بود و مالک را يک پيراهن. اين تفاوت از آنجاست که اينجا هرگز پيراهني با دو پيراهن برابر نخواهد بود .

يعني صبر کن تا از حساب يک پيراهن افزون بيرون آيي ، رحمة الله عليه.

٥

ذکر محمدبن واسع رحمة الله عليه