تذکره الاولياء - عطار، محمد بن ابراهیم - الصفحة ١٩٦ -           ذکر شقيق بخلي رحمةالله عليه

و گفت : بنده خائف آن است که او را خوفي است در آنچه گذشت از حيات تا چون گذشت و خوفي است که نمي داند تا بعداز اين چه خواهد بود ؟

و گفت : عبادت ده جزو است . نه جزو گريختن از خلق است ، و يک جزو خاموشي .

و گفت : هلاک مرد در سه چيز است . گناه مي کند به اميد توبه ، و توبه نکند به اميد زندگاني ، و توبه ناکرده مي ماند به اميد رحمت ، پس چنين کس هرگز توبه نکند .

و گفت : حق تعالي اهل طاعت خود را در حال مرگ زنده مي گرداند و اهل معصيت را در حال زندگاني مرده گرداند .

و گفت : سه چيز قرين فقراست . فراغت دل ، و سبکي حساب ، و راحت نفس . و سه چيز لازم توانگران است . رنج تن ، و شغل دل ، و سختي حساب .

و گفت : مرگ را ساخته بايد بود که چون مرگ بيايد بازنگردد.

و گفت : هرکه را چيز دهي ، اگر او را دوست تر داري از آنکه او تورا چيزي دهد ، تو دوست آخرتي و اگر نه دوست دنيايي .

و گفت : من هيچ چيز دوست تر از مهمان ندارم . از بهر آنکه روزي و مونت او بر خداي است و من در ميان هيچ نيم ، و مزد و ثواب مرا .

و گفت : هرکه از ميان نعمت در تنگدستي افتد ، و تنگدستي نزديک او بزرگتر از نعمت بسيار نبود او در دو غم بزرگ افتاده است : يک غم دنيا ، و يک غم در آخرت ، و هرکه از ميان نعمت در تنگي افتد ، و آن تنگي نزديک او بزرگتر از نعمت بود در دو شادي افتاد :يکي دردنيا ، و يکي در آخرت .

و گفت : اگر مي خواهي که مرد را بشناسي در نگر تا به وعده خداي ايمنتر است يا به وعده مردمان .