چون ترا بر حضرت بار هست حديث يوسف را بباد برده . نداي بسر او رسيد که يا سري دل نگاه دار و يوسف را بوي نمودند نعره اي بزد و بيهوش شد و سيزده شبانروز بي عقل افتاده بود . چون بعقل باز آمد . گفتند : اين جزاي آنکس است که عاشقان درگاه ما را ملامت کند .

نقلست که کسي پيش سري طعامي آورد و گفت : چند روز است تا نخورده اي ؟

گفت : پنج روز .

گفت : گرسنگي تو گرسنگي بخل بوده است گرسنگي فقر نبوده است .

نقلست که سري خواست که يکي از اوليا را بيند . پس باتفاق يکي را بر سر کوهي بديد چون بوي رسيد ، گفت : السلام عليک تو کيستي ؟

گفت : او .

گفت : تو چه مي کني ؟

گفت : او.

گفت : تو چه مي خوري؟

گفت : او .

گفت : اين که مي گويي او ، ازين خداي را مي خواهي ؟ اين سخن بشنيد نعره اي بزد و جان بداد .

نقلست جنيد گفت :سري مرا روزي از محبت پرسيد .

گفتم : گروهي گفتند موافقت است و گروهي گفتند اشارت است و چيزهاي ديگر گفته است . سري پوست دست خويش بگرفت و بکشيد از دستش برنخاست . گفت : بعزت او که اگر گويم اين پوست از دوستي او خشک شده است راست گويم و از هوش بشد و روي او چون ماه گشت .

نقلست که سري گفت بنده بجايي برسد رد محبت که اگر تيري يا شمشيري بر وي زني خبر ندارد و از آن خبر بود اندر دل من تا آنگاه که آشکارا شد که چنين است .

سري گفت : چون خبر مي يابم که مردمان بر من مي آيند تا از من علم آموزند دعا گويم ، يارب تو ايشانرا علمي عطا کن که مشغول گرداند تا من ايشانرا بکار نيايم که من دوست ندارم که ايشان سوي من آيند .

نقلست که مردي سي سال بود تا در مجاهده ايستاده بود .

گفتند : اين بچه يافتي ؟

گفت : بدعاء سري .

گفتند : چگونه ؟

گفت : روزي بدر سراي او شدم و در بکوفتم . او در خلوتي بود . آواز داد که کيست ؟

گفتم : آشنا.

گفت : اگر آشنا بودي مشغول او بودي و پرواي ما نبود ي. پس گفت : خداوندا بخودش مشغول کن چنانکه پرواي هيچ کسش نبود .