تذکره الاولياء - عطار، محمد بن ابراهیم - الصفحة ١٨٨ -           ذکر سفيان ثوري قدس الله روحه

و گفت : دنيا را بگير از براي تن...و آخرت را بگير از براي دل ...

و گفت : اگر گناه را کيد بودي هيچ کس از کيد آن نرستي ، و هر که خود را بر غير خود فضل نهد او متکبر است .

و گفت : عزيزترين خلقان پنج اند . عالمي زاهد ؛ و فقيهي صوفي ، و توانگري متواضع و درويشي شاکر ، و شريفي سني .

و گفت : هرکه در نماز خاشع نبود ، نماز او درست نبود .

و گفت : هرکه از حرام صدقه دهد و خيري کند ، چون کسي بود که جامه پليد به خون بشويد يا به بول . آن جامه پليدتر شود .

و گفت : رضا قبول مقدور است به شکر .

و گفت : خلق حسن آدمي خشم خداي بنشاند .

و گفت : يقين آن است که متهم نداري خوداي را در هرچه به تو رسد .

و گفت : سبحان آن خداي را که مي کشد مارا و مال مي ستاند و ما او را دوستتر مي داريم .

و گفت : هرکه را به دوستي گرفت به دشمني نگيرد .

و گفت : نفس زدن در مشاهده حرام است ، و در مکاشفه حرام است ، و در معاينه حرام است ، و در خطرات حلال .

و گفت : اگر کسي تو را گويد : نعم الرجل انت . اين تو را خوشتر آيد از آنکه گويند :بس الرجل انت . بدانکه تو هنوز مردي بدي .

و پرسيدند از يقين . گفت : فعلي است در دل . هرگاه که معرفت سست شد يقين ثابت گشت ، و يقين آن است که هرچه به تو رسد داني که از حق به تو مي رسد تا چنان باشي که وعده تو را چون عيان بود ، بل که بيشتر از عيان ، يعني حاضر بود ، بل که از اين زيادت بود .

پرسيدند که سيد صلي الله عليه و سلم گفت : خداي دشمن دارد اهل خانه اي که در وي گوشت بسيار خورند .

گفت : اهل غيبت را گفته است که گوشت مسلمانان خوردند .