تذکره الاولياء - عطار، محمد بن ابراهیم - الصفحة ٢٣١ -           ذکر ابوسليمان دارائي قدس الله روحه

و گفت : هرکه پند دهنده اي مي خواهد گو در اختلاف روز و شب نگر.

و گفت : هرکه در روز نيکي کند در شب مکافات يابد و هرکه در شب نيکي کند در روز مکافات يابد .

و گفت : هرکه به صدق از شهوت بازايستد حق تعالي از آن کمتر است که او را عذاب کند و آن شهوات را از دل او ببرد .

و گفت : هرکه به نکاح و سفر و حديث نوشتن مشغول شود روي به دنيا آورد ، مگر زني نيک که او از دنيا نيست بلکه از آخرت است . يعني تو را فارغ دارد تا به کار آخرت پردازي اما هرکه تو را از حق بازدارد از مال و اهل و فرزند شوم بود .

و گفت : هر عمل که آن را در دنيا به نقد ثواب نيابي بدانکه آن را در آخرت نخواهي يافت . يعني راحت قبول آن طاعت بايد که اينجا به تو رسد .

و گفت : آن يک نفس سرد که از دل درويشي برآيد به وقت آروزويي که از يافت آن عاجز بود فاضلتر از هزار ساله طاعت و عبادت توانگر.

و گفت : بهترين سخاوت آن است که موافق حاجت بود .

و گفت : آخر اقدام زاهدان اول اقدام متوکلان است .

و گفت : اگر غافلان بدانند که از ايشان چه فوت مي شود از آنچه ايشان در آن اند جمله به مفاجات سختي بميرند .

و گفت : حق تعالي عارف را بر بستر خفته باشد که بر وي سر بگشايد و روشن کند آنچه هرگز نگشايد ايستاده را در نماز.

و گفت : عارف را چون چشم دل گشاده شد چشم سرشان بسته شود ، جز ا و هيچ نبينند چنانکه هم او گفت نزديک ترين چيزي که بدان قربت جويند به خداي تعالي آن است که بداني که خداي تعالي بر دل تو مطلع است . ا ز دل تو داند که از دنيا و آخرت نمي خواهي الا او را .

و گفت : اگر معرفت را صورت کنند برجايي هيچ کس ننگرد در وي الا کي بميرد از زيبايي و جمال او و از نيکويي و از لطف او و تيره گردد همه روشنيها در جنب نور او .