چون گفت پدر خود را اى پدر!چرا مى‌پرستى آنچه را نشنود و نبيند و نه سود كند از تو چيزى؟ اى پدر!منم كه بيامد به من از دانش آنچه نيامد به تو،متابعت[من] [١]كن تا راه نمايم تو را راه راست.

يا پدر [٢]!مپرست ديو را كه ديو در خداى عاصى بوده است.

اى پدر!من مى‌ترسم كه به تو رسد عذابى از خداى،[پس] [٣]باشى ديو را يارى.

گفت:رغبت مى‌كنى [٤]تو از خدايان من اى ابراهيم؟اگر بازنايستى تو سنگسار كنم تو را و ببر از من روزگارى دراز.

گفت:سلام بر تو، آمرزش خواهم براى تو از خداى من [٥]كه او به من مهربان بوده است.

و دور شوم از شما و آنچه مى‌خوانى از فرود سو [٦]خداى و مى‌خوانم [٧]خداى خود مرا [٨]،شايد كه نباشم به خواندن خدايم [٩]بدبخت.

چون دور شد از ايشان و آنچه مى‌پرستيدند [١٠]از فرود خداى،بداديم او را اسحاق و يعقوب،و همه را كرديم پيغامبر.

[٣] [١] .آط،ندارد،از آب افزوده شد.

[٢] .آب:اى پدر من.

[٤] .آج،لب:نفرت مى‌نمايى.

[٥] .آب،آز،مش:خود.

[٦] .آب،آج،لب:فردود.

[٧] .آط:بخوانى،به قياس با نسخۀ آب و با توجّه به معنى تصحيح شد.

[٨] .آب،آج،لب:خود را.

[٩] .آب،آج،لب:خداى خود.

[١٠] .آط:پرستيدن،به قياس با آب،تصحيح شد.