زنهار نبايد كه شما را آفتاب دريابد كه هلاك شوى!گفتند:ما نرويم تا آفتاب - برآيد تا بدانيم كه اين كه شما گفتى راست است يا نه.آنگه نگاه كردند استخوانهاى بسيار ديدند،گفتند:اين چيست؟گفتند:لشكرى وقتى اين جا برسيد،آفتاب بر ايشان بر آمد،هلاك شدند،اين استخوانهاى ايشان است،بگريختند و آنجا بازناستادند- .قتاده گفت:چنين گويند كه ايشان زنگيانند.كلبى گفت:ايشان بارس [١]و تاويل و منسك‌اند [٢]-سه گروه،تن برهنه و پاى برهنه باشند و خداى را ندانند.

عمرو بن مالك بن اميّه گفت:مردى را ديدم كه حديث مى‌كرد و قومى بر او گرد آمده،مى‌گفت:من بر زمين صين [٣]رسيدم به اقصاى زمين،مرا گفتند:ميان تو و مطلع آفتاب يك‌روزه راه است.مردى [٤]از ايشان به مزد گرفتم،و آن شب رفتيم.

چون به آنجا رسيديم گروهى را ديدم كه گوشهاى ايشان به بالاى ايشان بود،يكى لحاف كردندى و يكى دواج به وقت خفتن.و اين مرد كه با من بود زبان ايشان مى‌دانست،ايشان را گفت:ما آمده‌ايم تا ببينيم كه آفتاب چگونه مى‌برآيد،گفت:

ما در اين بوديم [٥]آوازى شنيديم چون صلصلۀ آواز آهن.گفت:من بيفتادم از آن هيبت بى‌هوش.چون با هوش آمدم،ايشان مرا به روغن مى‌اندودند،آفتاب ديدم برآن آفتاب [٦]افتاده،به رنگ‌روغن زيت.و كنارۀ آسمان ديدم چون دامن خيمه.چون آفتاب بالا گرفت،ما را در سنبى [٧]بردند و آن مرد را كه با من بود.چون روز نيك بر آمد و آفتاب[٥-پ]بگرديد،ايشان به كنار دريا آمدند و ماهى مى‌گرفتند و در

[١] .پارس هم مى‌توان خواند،آب:تا رس،آج،لب:يا رسن.

[٢] .آب،آز:مسك،آج،لب:ميك.

[٣] .همۀ نسخه بدلها:چين.

[٤] همۀ نسخه بدلها+را.

[٥] .همۀ نسخه بدلها+كه.

[٦] .آب،آز:آب.

[٧] .آب،آز:سربى،آج،لب:سربى.