هركس كه گمان [٤]برد كه خداى نصرت نكند [٥]در دنيا و آخرت،گو بكش [٦]به رسنى [٧]به آسمانۀ [٨]خانه [٩]،پس گو ببر [١٠]،بنگرد [١١]تا ببرد [١٢]كيد [١٣]آنچه او را از آن خشم آيد [١٤].

و همچنين فروفرستاديم دلالات روشن،و خداى راه نمايد آن را كه خواهد.

قوله تعالى: يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ -الآية،قديم تعالى مكلّفان را در اين آيت تخويف و تهديد كرد،گفت:اى مردمان!و در تحت اين خطاب مرد و زن و مؤمن و كافر و بنده و آزاد و كودك و بالغ و ديوانه و عاقل درآيد،جز كه ديوانه و كودك را از او برون برند به دليل عقل،و اين دليل است بر آنكه كفّار مكلّف‌اند. اِتَّقُوا رَبَّكُمْ ، بترسى از خداى خود يعنى از عقاب و سطوت او،و بپرخيزى [١٥]از معاصى او. إِنَّ زَلْزَلَةَ السّٰاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ ،كه زلزلۀ قيامت چيزى عظيم خواهد بود.و زلزله و زلزال، شدّت حركت باشد بر حالى هايل،و اصل او من قولهم:زلّت قدمه،آنگه آن را مضاعف كردند،و در آيت دليل است بر آنكه معدوم را شىء خوانند براى آن‌كه آن معدوم است،و خداى او را شىء خواند.

[١] .آج،لب:ايمان آوردند.

[٢] .آج،لب:كردند.

[٣] .آج،لب:از.

[٤] .آج،لب+مى.

[٥] .آج،لب+محمّد را،چاپ شعرانى+او را.

[٦] .آج،لب:پس بايد كه كشد.

[٧] .آب:به رشته‌اى،آج،لب:ريسمانى.

[٨] .آب:آسمان،آج،لب:تا سقف.

[٩] .آج،لب+خود.

[١٠] آج،لب:پس منخنق گرداند خود را پس.

[١١] .آب:پس بنگر.

[١٢] .آج،لب:بنگرد كه هيچ ببرد.

[١٣] .آج،لب+او را،آب+او.

[١٤] .آج،لب:كه به خشم آورد او را.

[١٥] .آب،آج،لب،آز،مش:بپرهيزيد.