آن روزى كه بينى آن را مشغول شود هر شيردهنده ازآن‌كه شير دهد [١]،و بنهد هر خداوند بارى بارش،و بينى مردمان را مستان و نباشند مستان و لكن عذاب خداى سخت است.

و از مردمان كس هست كه خصومت مى‌كند در خداى بى‌دانش [٢]،و پيروى مى‌كند هر ديوى عاصى را.

نوشتند بر وى [٣]هركه تولاّ كند به او،او گمراه بكند او را و ره نمايد او را به عذاب دوزخ.

اى مردمان اگر شما در شكّى از زنده باز كردن،ما بيافريديم شما را از خاك،پس از آب منى،پس از خون بسته،پس از گوشتى خاييده نشو كرده و نشو ناكرده [٤]،تا بيان كنيم شما را [٥]و قرار [٦]دهيم در رحمها آنچه خواهيم تا به وقتى نام زده [٧]،پس برون آريم شما[را] [٨]خرد،پس تا برسيد به قوّت[خود] [٩]،و از شما كس باشد كه مرگ دهند او را،و از شما كس باشد كه بازبرند او را تا بدترين [١٠]عمر تا نداند از پس دانستن چيزى [١١]،و بينى زمين را مرده،چون بفرستيم برآن آب ر[ا] [١٢]بجنبد و برآيد [١٣]و بروياند از هر

[١] .آط:دهند،به قياس با نسخۀ آب،تصحيح شد.

[٢] .آب:بى‌دانشى.

[٣] .آب،آج،لب+كه.

[٤] .آج،لب:تمام خلقت و ناتمام خلقت.

[٥] .آج،لب:بيان كنيم قدرت خود را براى شما.

[٦] .آج،لب+مى.

[٧] .آج،لب:نام‌برده.

[١٢] [٩] [٨] .آط:ندارد،از آب،افزوده شد.

[١٠] .آب:به رذل‌ترين.

[١١] .آج،لب+را.

[١٣] .آب:ورآيد.