بگو كه وحى مى‌كنند[به من] [٢]كه خداى شما يك خداست،هستى [٣]مسلمان! اگر بر گردند بگو آگاه كردم[شما را] [٤]بر راستى و اگر ندانم من كه نزديك است يا دور آنچه وعده مى‌كنند شما[را] [٥].

او داند آشكارا از سخن،و داند آنچه پنهان مى‌دارى.

و ندانم [٦]و اگر آن آزمايشى است [٧]شما را و برخوردارى تا به وقتى.

[٨] گفت [٩]خداى من حكم كن براستى و خداى ما بخشاينده يارى خواسته است بر آنچه شما وصف مى‌كنى.

قوله تعالى: وَ أَيُّوبَ إِذْ نٰادىٰ ،حق‌تعالى عطف كرد اين آيت را بر آيتهايى كه پيش از اين است،گفت: وَ أَيُّوبَ ،التّقدير و اذكر ايّوب،و ياد كن ايّوب را. إِذْ نٰادىٰ ،چون ندا كرد و بخواند خداى خود را،و در آن ندا گفت: مَسَّنِيَ الضُّرُّ ،به من

[١] .آب+به‌درستى كه.

[٥] [٤] [٢] .آط:ندارد،از آب،افزوده شد.

[٣] .آج،لب:هيچ نيستيد.

[٦] .آج،لب:ندانيم.

[٧] .آب،شايد كه آن را آزمايشى باشد.

[٨] .آط و ديگر نسخه بدلها:قل،به قياس با متن قرآن مجيد،تصحيح شد.

[٩] .آط،و ديگر نسخه بدلها:بگو،به قياس با معنى كلمه از قرآن مجيد،تصحيح شد.