موسى-عليه السّلام-چون چنان ديد گفت ايشان را: وَيْلَكُمْ لاٰ تَفْتَرُوا عَلَى اللّٰهِ كَذِباً ،واى بر شما بر خداى دروغ فرامبافى. فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذٰابٍ ،بيخ شما بر كند و شما را مستأصل كند.كوفيان خواندند:فيسحتكم به ضمّ«يا»و كسر«حا»من الافعال.و باقى قرّاء:به فتح«يا»و«حا»من السّحت،و هما لغتان،يقال:سحته و اسحته،قال الفرزدق.

و عضّ زمان يا بن [١]مروان لم يدع من المال الّا مسحت او مجلّف
و يروى:مسحتا او مجلّف.و السّحت،الاستيصال. وَ قَدْ خٰابَ مَنِ افْتَرىٰ ، و خايب و نوميد بود آن‌كس كه او دروغ گويد.

فَتَنٰازَعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ ،منازعت كردند در آن كار كه ميان ايشان بود،يعنى ساحران.و اصل منازعت،چيزى از يكى در كشيدن بود. وَ أَسَرُّوا النَّجْوىٰ ،و راز گفتن گرفتند با يكدگر پنهان.

عبد اللّه مسعود خواند:و اسرّوا النّجوىٰ ان هذان،به فتح همزه و تخفيف ساحران [٢]،و قٰالُوا نخواند بر آنكه [٣]در محلّ مفعول«اسرّوا»باشد،بدلا من النّجوى، براى آن‌كه آن را كه همزۀ او مفتوح باشد،متعلّقى بايد از فعل يا معنى فعل.و جملۀ قرّاء، قٰالُوا خواندند،انّ هذان لساحران،به كسر همزه و تشديد«نون»،و«لام»در ساحران.و ابن كثير و حفص خواندند:ان هذان لساحران،به كسر همزه بر آنكه مخفّفه باشد از ثقيله،و براى آن«لام»در خبر ملازم است با او تا فارق باشد ميان او و ميان آن‌كه شرط باشد،اين قول بصريان است.و كوفيان گفتند:اين جا و هركجا كه مانند اين است،«ان»،به معنى«ما»ى نافيه است،و معنى آن‌كه:ما هذان الّا ساحران،و مثله قوله:... وَ إِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰاذِبِينَ [٤]،اى لا نظنّك الّا من الكاذبين، و قال الشّاعر:

ثكلتك امّك ان قتلت لمسلما حلّت عليك عقوبة الرّحمن
اى ما قتلت [٥]الّا مسلما.و دليل صحّت اين،قرائت ابىّ است:ان هذان الّا

[١] .چاپ شعرانى(٤٦٩/٧):يا ابن.

[٢] .مش:لساحران.

[٣] .آج،لب:به.

[٤] .سورۀ شعراء(٢٦)آيۀ ١٨٦.

[٥] .آط:قلت،به قياس با نسخۀ آب،تصحيح شد.