و از رسول ص سؤال كردند ازين آيت «وَ لَقَدْ آتَيْنٰاكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثٰانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ» ،فرمود كه:اين فاتحة الكتاب است،و هفت آيت است.آنگه آغاز كرد و گفت: «بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ» ، يك آيت است،و فاتحه ميخواند،و يك يك آيت مى‌شمرد،تا بآخر هفت آيت بشمرد.

و بلند خواندن و با آواز خواندن در دو ركعت اولين نماز شام و خفتن،و در نماز بامداد واجب است.

دليلش اجماع طائفه است،و طريقۀ احتياط از آنكه هر كه به آواز خواند نماز وى باتفاق صحيح باشد،و اگر نخواند در صحت آن اختلاف است،پس احتياط با بلند خواندن بود.

و واجب بود آهسته خواندن در غير اين بهمين دليل كه گفته شد.

و روا نباشد در نماز فريضه سورتى خواندن كه در وى سجدۀ واجب بود، براى آنكه در ميان نماز سجده افزون كرده باشد،و اگر نكند واجبى خلل كرده باشد، و اگر بر آنچه غير از سجده است اقتصار كند بعضى از سورت خوانده باشد،و اين روا نيست بنزد اين طائفه،چنانكه گفته شد.

و ركوع كردن واجب است،و تسبيح گفتن،و آرام گرفتن واجب است.و سر از سجود برداشتن،و آرام گرفتن،و از بعد از آن در سجدۀ اول واجب است.

دليل برين همه اجماع اين طائفه است،و طريقۀ احتياط،و يقين مر برائت ذمت را،و هيچ خلافى نيست كه رسول ص همچنين كرده است،و گفته است:

«صلوا كما رأيتموني اصلى» ،نماز چنان كنيد كه مرا مى‌بينيد كه نماز مى‌كنم.

و روايت كرده‌اند كه رسول ص يكى را ديد كه نماز ميكرد و بد ميكرد،وى را فرمود بآرام گرفتن در ركوع و سجود،و سر برداشتن از ركوع و سجود.و ظاهر امر در شرع اقتضاى وجوب كند.

فاضلترين لفظى كه در ركوع گويند:

«سبحان ربى العظيم و بحمده»است،كه در سجود:«سبحان ربى الاعلى و بحمده» و روا باشد كه در ركوع و سجود گويند :«سبحان الله».و و دليل بر وجوب تسبيح در ركوع و سجود اجماع اين طائفه است،و طريقۀ احتياط.و هر آيتى كه ظاهر آن اقتضاى امر ميكند بتسبيح،دليل است بر وجوب تسبيح،بر آن كه عموم ظاهر مقتضى احوال ركوع و سجود باشد.و هر كه آن را از عموم ظاهر بيرون برد محتاج دليل باشد.

و اختصاص آن دو لفظ يكى بركوع و ديگرى بسجود بر وجه ندبيت است،از براى آنكه چون اين آيت آمد: «فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ» »،رسول ص فرمود:

«اجعلوها فى ركوعكم» ،يعنى:اين را در ركوع گوييد!چون: «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى» آمد،فرمود:

«اجعلوها فى سجودكم» ،اين را در سجود گوييد!و امر را بر استحباب حمل كنند بدليلى.

و سجده بر هفت اعضا كه آن پيشانى