پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٠ - دلايل صدق ادعاى پيامبر اسلام (اعجاز قرآن)

بودن يعنى پشتيبانى كردن و كمك يكديگر نمودن، در تحّى مطرح است.

قابل توجّه اين‌كه خداوند تنها تحدّى به مسأله بلاغت و شيرينى بيان و رسا بودن معنى قرآن نمى‌كند؛ بلكه با به كار بردن تعبير مثله (همانند آن) شباهت در تمام جهات را در عبارات، محتوا، معارف، و احكام و همه شئون آن مطرح مى‌كند.

در دومين آيه سطح تحدّى و دعوت به معارضه به مثل را پايين‌تر مى‌آورد و مى‌گويد: «آنها يعنى مخالفان اسلام مى‌گويند قرآن را به خدا افترا بسته بگو:" اگر راست مى‌گوييد شما هم ده سوره مانند اين سوره‌هاى دروغين بيارويد»: أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ‌

به اين هم قناعت نمى‌كند بلكه مى‌افزايد: «تمام كسانى را كه مى‌توانيد غير از خدا (براى انجام اين امر) به يارى طلبيد اگر راست مى‌گوييد»: وَادْعُوا مَنْ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنتُمْ صَادِقِينَ‌.

در واقع قرآن تحدّى خود را به ده سوره كه كمتر از يك دهم كل قرآن است تنزل مى‌دهد.

و در سومين آيه به كمتر از يك صدم تنزل مى‌دهد و مى‌فرمايد: «اگر درباره آنچه بر بنده خود (محمد صلى الله عليه و آله) نازل كرده‌ايم شك و ترديد دارديد (لااقل) يك سوره مانند آن را بياوريد»: وَإِنْ كُنتُمْ فِى رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى‌ عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ