پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢١ - بشارت بر ظهور پيامبر صلى الله عليه و آله در كتب پيشين

من بروم كه اگر من نروم، آن تسلى دهنده (فارقليطا) به نزد شما نخواهد آمد، اما اگر بروم او را به نزد شما خواهم فرستاد». [١]

قابل توجه اين‌كه فخر رازى در جلد ٢٩ تفسير خود، صفحه ٣١٣، از اناجيل موجود در عصر خودش از انجيل يوحنا چنين نقل مى‌كند كه در باب ١٤ مى‌گويد: «وَ انَا اطْلُبُ لَكُمْ الى‌ ابى‌ حَتّى‌ يَمْنَحَكُمْ وَ يُؤْتِيَكُمُ الْفارْقِليطَ حَتىَّ يَكُونَ مَعَكُمْ الَى الْابَدِ» كه عيناً همان است كه در بالا ذكر كرديم، ولى با تصريح به واژه فارقليط. همين معنا را از باب ١٥ و ١٦ با تصريح به واژه فارقليط، ذكر مى‌كند.

فارقليط كه در زبان يونانى پريكلتوس يا پراقليقوس گفته مى‌شود، بسيارى از مسيحيان آن را به معناى تسلّى دهنده يا روح القدس تفسير كرده‌اند، ولى جمعى آن را به معناى بسيار ستوده- كه مطابق با نام احمد است و با آيه ٦ سوره صف كه مى‌فرمايد: «من بشارت به رسولى مى‌دهم كه بعد از من مى‌آيد و نامش احمد است» كاملًا تطبيق مى‌كند- ذكر كرده‌اند.

آنچه از مطالعه دقيق در ريشه اين لغت بر مى‌آيد اين است كه فارقليط در اصل كلمه يونانى است، ريشه آن پريقليتوس به معناى بسيار ستوده بوده كه آن را با پراقليتوس به معناى تسلّى دهنده اشتباه كرده‌اند.

نويسنده كتاب چراغ (آقاى حسينيان) در جزوه كوچك و پر محتواى خود عين متن لاتين انجيل يوحنا را از كتاب موسوم به اناجيل، طبع پاريس، تأليف لامنه، موجود در كتابخانه مجلس شوراى اسلامى در آغاز كتاب خود آورده است و به خوبى نشان مى‌دهد كه كلمه فارقليط در آنجا به صورت پِرِكْليتْ (كه در عربى به‌

[١]. همان مدرك، باب ١٦، جمله ٧.