پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٠ - 14 قرآن و رابطه رعد و برق و باران

مهيب در بيابان‌ها و جنگل‌ها و گاه در ساختمان‌ها مى‌شود و ممكن است يك گله گوسفند عظيم را در يك لحظه تبديل به خاكستر كند؛ و يا اگر به كوه بخورد سنگ‌ها متلاشى شود؛ و يا اگر به سطح دريا اصابت كند جانداران دريا را در يك منطقه نابود سازد. همه اينها به خاطر آن است كه حرارت حاصله از آن جرقه بسيار بالا است- در حدود پانزده هزار درجه سانتيگراد يعنى تقريباً دو برابر حرارت سطح خورشيد- حرارتى كه همه چيز را مبدل به دود و خاكستر مى‌كند.

بنابراين گرچه برق و رعد، از مظاهر وحشتناك جهان طبيعت است ولى با اين حال فوايد و بركات زيادى نيز در بر دارد.

يكى از مهم‌ترين آثار آن، نزول باران‌هاى سنگين است. زيرا حرارت ناشى از برق، مقدار زيادى از هواى اطراف را مى‌سوزاند؛ و فشار هوا كم مى‌شود و مى‌دانيم كه در فشار كم ابرها مى‌بارند و به همين دليل رگبارهاى شديد بعد از رعد و برق‌ها ظاهر مى‌شود.

اين نكته نيز جالب توجه است كه در همان حال كه ابرهاى متراكم تا نزديكى‌هاى زمين را مى‌پوشانند و هوا تاريك مى‌شود، و صداى غرش رعد و روشنايى برق شنيده و ديده مى‌شوند؛ و تندبادهاى بالاتر سبب مى‌گردد كه ابرها، حامل دانه‌هاى درشت و فراوان شوند و بسيار ثقيل و سنگين گردند. [١]

و اين درست همان چيزى است كه در آيات فوق خوانديم كه بعد از اشاره به مسأله برق سخن از ابرهاى سنگين مى‌گويد.

از اين گذشته حرارت شديد برق سبب مى‌شود كه قطرات باران با مقدار

[١]. اقتباس از كتاب باد و باران، صفحه ١٣٨.