پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣ - 7 قرآن و آفرينش كوهها

و در آيه ديگر مى‌خوانيم: وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِىَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُمْ مَّاءً فُرَاتاً: «و در آن كوه‌هاى استوار و بلندى قرار داديم، و آبى گوارا به شما نوشانديم» [١].

و نيز مى‌فرمايد: وَأَلْقَى فِى الْأَرْضِ رَوَاسِىَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ: «و در زمين كوه‌هاى استوارى قرار داد مبادا شما را بلرزاند (و آرامش را از شما بگيرد) و از هرگونه جنبنده اى روى آن منتشر ساخت» [٢].

و آيات ديگرى نيز به همين مضمون يا نزديك به آن در قرآن مجيد ديده مى‌شود.

نخستين چيزى كه در اين آيات به آن برخورد مى‌كنيم تأثير وجود كوه‌ها در آرامش زمين است كه گاه از آن به «اوتاد» (ميخ‌ها) تعبير شده است كه معمولًا براى محكم كردن قسمت‌هاى مختلف درها و صندوق‌ها و كشتى‌ها و مانند آن، يا براى نگهداشتن چادرها در برابر وزش بادها، مورد استفاده قرار مى‌گيرد، و گاه تعبير آن‌ «انْ تَميدَ بِكُم» كه از ماده مَيدَان (به معناى لرزش و اضطراب) گرفته شده، يعنى كوه‌ها مانع اضطراب و لرزش زمين است.

اين مطلبى است كه در آن عصر و زمان، هيچ كس از آن آگاهى نداشت امّا امروزه به خوبى مى‌دانيم كه نقش كوه‌ها از اين نظر چيست؛ زيرا: اولًا كوه‌ها در حقيقت حكم يك زره فولادين را دارند كه دور تا دور زمين را احاطه كرده و با

[١]. سوره مرسلات، آيه ٢٧.

[٢]. سوره لقمان، آيه ١٠.