پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٤ - 9 و 10 آنها زيانى به شما نمىرسانند

واژه‌ «اذى» اگر چه به گفته راغب در مفردات هر زيانى را كه به روح يا جسم انسان يا متعلّقات او مى‌رسد شامل مى‌گردد ولى با توجّه به اين‌كه به صورت استثناء از جمله‌ لَن يَضُرُّوكُمْ‌: «به شما زيان نمى‌رسانند» و نيز به توجه با اين‌كه «اذْى» به صورت نكره آمده نشان مى‌دهد كه منظور آزارهاى جزئى است خواه به وسيله نيش زبان باشد يا حركات ايذايى خفيف.

همچنين با توجه به اين‌كه نيروى اهل كتاب مخصوصاً يهود قوى بود و مسلمين از نظر ظاهر در ضعف بودند اين پيشگويى براى زمان آينده آن هم به صورت قاطع جز از طريق وحى ممكن نيست.

٢. «و اگر با شما پيكار كنند، به شما پشت خواهند كرد (و شكست مى‌خورند)؛ سپس يارى نخواهند شد»: وَ انْ يُقاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْادْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ‌ [١].

اين پيش بينى كه سرنوشت يهود و ساير اهل كتاب در هر جنگى كه بين ياران پيامبر صلى الله عليه و آله و آنها صورت گيرد شكست خواهد بود، نيز چيزى نبود كه از طريق عادى ميسّر باشد.

٣. آنها (يهود) هرگز روى پاى خود نخواهند ايستاد «هر جا يافت شوند مهر ذلّت بر آنان خورده است؛ مگر با ارتباط به خدا، (و تجديد نظر در روش ناپسند خود،) يا با ارتباط به مردم (و وابستگى به اين و آن»): ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ ايْنَ ما ثُقفوا الّا بِحَبْلٍ مِنَ‌اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاس‌ [٢].

چنانكه در تاريخ اسلام آمده اين سه وعده و بشارت آسمانى در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله تحقق يافت؛ مخصوصاً يهود حجاز اعم از بنى قريظه، بنى نضير، بنى قينقاع، يهود خيبر و بنى المصطلق پس از تحريكات فراوان بر ضد اسلام و

[١]. سوره آل عمران، آيه ١١١.

[٢]. سوره آل عمران، آيه ١١٢.