پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٩ - 6 ايمان و فداكارى او در راه هدفش

هم به سود تو است و هم به صلاح ما و آن اينكه يك سال تو خدايان ما همچون لات و عزى را پرستش نمايى و يكسال هم ما خداى تو را مى‌پرستيم تا ببينيم سرانجام چه مى‌شود. اينجا بود كه سوره‌ يا ايُّهَا الْكافِرُونَ‌ نازل شد و با صراحت و بصورت مكرر پيامبر صلى الله عليه و آله به آنها جواب منفى داد. [١]

در تفسير سوره طه ذيل آيه ٢ مى‌خوانيم: هنگامى كه بعد از نزوح وحى و قرآن پيامبر آنقدر عبادت كرد كه پاى مباركش متورم گرديد، آيه فوق نازل شد و او را از اين كار بازداشت و فرمود: «ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه خود را سخت به زحمت بيفكنى» و اين نشان مى‌دهد كه او تا چه حد به دستورات خود ايمان داشت.

داستان مباهله و دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله از دشمنان خود- كه اگر راست مى‌گويند بيايند با او مباهله كنند، و هر كدام از خدا بخواهد اگر ديگرى راستگو نيست، عذابى بر او نازل سازد و رسوايش كند- نشانه ديگرى از ايمان راسخ او به مكتب خويش است؛ زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله اعلام آمادگى كامل در اين راه كرد و مخالفان سرباز زدند، چرا كه اطمينانى به استحكام پايه‌هاى مذهب خود نداشتند.

مورخان شرق و غرب از ايستادگى حضرت محمد صلى الله عليه و آله در برابر حوادث و مقابله با مشكلات بزرگ كه هرگز از يك انسان عادى ساخته نيست حكايت‌هايى بسيار كرده‌اند.

گوستاولبون مستشرق معروف فرانسوى مى‌نويسد: «او از هيچ خطرى فرار نمى‌كرد و در عين حال خود را بى جهت نيز به خطر نمى‌افكند.» [٢]

[١]. همان مدرك، صفحه ٧٠.

[٢]. تمدن اسلام و عرب، صفحه ١١٩.