پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٧ - ١٣ قرآن و علل نزول باران و تگرگ

اين‌كه يكى از دانشمندان شوروى سابق در تشريح بعضى از ابرهاى رگبارى چندين بار از آنها به عنوان كوه‌هايى از برف، يا كوه‌هاى ابر ياد كرده است.

اينها همه از يك‌سو، از سوى ديگر دانشمندان معاصر درباره چگونگى توليد تگرگ در آسمان چنين مى‌گويند: دانه‌هاى باران از ابر جدا مى‌شود، و در قسمت فوقانى هوا به جبهه سردى برخورد مى‌كند و يخ مى‌زند؛ ولى در آن حال بسيار كوچك است؛ سپس طوفان‌هاى شديدى كه در آن منطقه حكم‌فرما است، اين دانه‌ها را مجدداً به بالا پرتاب مى‌كند و بار ديگر اين دانه‌ها به داخل ابرها فرو مى‌رود و لايه ديگر از آب به روى آن، مى‌نشيند كه به هنگام جدا شدن از ابر مجدداً يخ مى‌بندد، و گاه اين موضوع چندين بار تكرار مى‌شود، تا زمانى كه تگرگ به اندازه‌اى درشت شود كه ديگر طوفان نتواند آن را به بالا پرتاب كند يا اين‌كه طوفان موقتاً آرام گيرد؛ اينجا است كه راه زمين را پيش مى‌گيرد و بدون مانع به طرف زمين حركت مى‌كند، و گاه به اندازه‌اى درشت و سنگين است كه خساراتى به مزارع و باغ‌ها و حيوانات و حتى انسان‌ها وارد مى‌سازد. [١]

از اينجا روشن مى‌شود كه به وجود آمدن تگرگ‌هاى درشت و سنگين درصورتى امكان‌پذير است كه كوه‌هاى ابر بر فراز آن، متراكم گردند تا هنگامى كه بادهاى شديد دانه يخ زده تگرگ را به ميان آن پرتاب مى‌كنند مقدار بيشترى آب به خود جذب كند و سنگين شود. به اين ترتيب كوه‌هاى ابر، منبع قابل ملاحظه‌اى براى تكوّن تگرگ‌هاى درشت كه در آيه به آن اشاره شده محسوب مى‌شود و اگر اين كوه‌ها همان توده‌هاى ذرّات يخ باشد مسأله روشن‌تر

[١]. فرهنگ نامه- نام يك دايرة المعارف‌فارسى است- ماده تگرگ.