پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٧ - 5 قرآن و گسترش جهان

ساعت به جانب صورت فلكى «الجاثى» حركت مى‌كند و اين‌كه ما از اين حركت سريع خورشيد در فضا بى خبريم، به سبب دورى اجرام فلكى است.

سپس مى‌افزايد: خورشيد به دور خود حركت دورانى وضعى نيز دارد (دوره حركت وضعى خورشيد در استواى آن حدود ٢٥ شبانه روز مى‌باشد) [١].

بدون شك جمله‌ كُلُّ فى‌ فَلَكٍ يَسْبَحُونَ‌: «هر يك (از خورشيد و ماه) در مسير (و مدار) خود شناوراند» با افلاك بلورين بطلميوسى كه هر يك از كرات را در جاى خود ميخكوب مى‌كرد، سازگار نيست و دقيقاً با آنچه علم امروز پرده از آن برداشته است هماهنگ مى‌باشد؛ همچنين حركت به سوى «مستقر» (قرارگاه) نيز اشاره ديگرى به حركتى است كه خورشيد به يك‌سويى از كهكشان دارد؛ و بيان اين مطلب به راستى معجزه است.

٥. قرآن و گسترش جهان‌

در آيه ٤٧ سوره ذاريات مى‌خوانيم: وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْيدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ‌:

«و ما آسمان را با قدرت بنا كرديم، و همواره آن را وسعت مى بخشيم».

«ايْد» (بر وزن صيد) به معناى قدرت و قوت است همان گونه كه در ديگر آيات قرآن نيز به اين معنا آمده است. بعضى از مفسران، براى ايْد علاوه بر آنچه‌

[١]. لغتنامه دهخدا، جلد ٢٢، ماده خورشيد.