پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٣ - جمع آورى قرائن يك دليل رايج در همه علوم

به هر حال استفاده از اين روش براى رسيدن به نتايج قطعى نه تنها در مسائل قضايى بلكه در بسيارى از علوم و همچنين مسائل مختلف اجتماعى و سياسى معمول و كارساز است، و ما در مسأله اثبات نبوت انبياء به خوبى مى‌توانيم از اين روش استفاده كنيم و گاه تأثير آن در ايجاد اطمينان و يقين از معجزات معمولى بيشتر است.

با اين اشاره به سراغ آيات قرآن مى‌رويم تا ببينيم در زمينه اين دليل (به صورت كلى) چه بيانى دارد و سپس به سراغ زندگى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌رويم و قرائن مختلف را از زندگى آن حضرت گردآورى كرده براى داورى و قضاوت خوانندگان در كنار هم قرار مى‌دهيم.

امّا در قسمت اوّل در آيات متعددى از قرآن اشارات پرمعنايى نسبت به اين دليل ديده مى‌شود، از جمله:

١. آياتى كه از وجود پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله تعبير به شاهد و سراج منير (چراع پرنور) و برهان و شمس كرده است.

در آيه ٤٥ و ٤٦ سوره احزاب مى‌خوانيم: يا ايُّهَا النَّبِىُّ انَّا ارْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً ونَذيراً- و داعياً الَى اللَّهِ بِاذْنِه‌ وَ سِراجاً مُنيراً: «اى پيامبر! ما تو را گواه فرستاديم و بشارت دهنده و بيم دهنده.- و تو را دعوت كننده به سوى خدا به فرمان او قرار داديم و چراغى روشنى بخش.»

در اين دو آيه از يك سو پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به عنوان شاهد و گواه، معرفى شده كه‌