پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨ - 2- آنها كه به معارضه برخاستند

آنچه كاهنان به هم بافتند كه مى‌گفتند:" اف و تف و جورب و خف است؟"» [١]

از مجموع آنچه گفته شد به خوبى استفاده مى‌شود كه هيچ كس پاسخ مثبتى به دعوت قرآن به مبارزه و مسأله تحدّى نداده است با اين‌كه به اصطلاح تَوَفّر دواعى بر نقل آن بوده است؛ يعنى از زمان مشركان عرب و اهل جاهليت تا به امروز كه دستگاه‌هاى استكبارى، براى درهم كوبيدن اسلام و قرآن بزرگترين سرمايه‌گذارى را مى‌كنند و قاعدتاً اگر مى‌توانستند ادباى عرب، و علماى غير عرب را براى آوردن چيزى همانند قرآن بسيج كنند، حتماً فروگذار نمى‌كردند.

و اينكه مى‌بينيم در طول تاريخ افرادى جز امثال مسيلمه و سجاح با آن رسوايى‌ها، قدم به اين ميدان نگذارده‌اند به خوبى در مى‌يابيم كه اين امر امكان‌پذير نبوده است، و گرنه بهترين مستمسك را به دست دشمنان سر سخت مى‌داده است، و روى آن همه جا تبيلغ فراوان مى‌كردند، و اين همان معناى عجز و ناتوانى از معارضه در برابر قرآن است.

[١]. اقتباس از متن و حاشيه ترجمه مرحوم ابن الدين بر اعجاز القرآن رافعى، صفحه ١٣٣ تا ١٣٧.