پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٩ - نمونه هايى از مثالهاى اعجازآميز قرآن

بارانى كه بر سنگ خارايى كه مختصرى خاك بر روى آن است مى‌ريزد و مى‌شويد و از بين مى‌رود، در حالى كه اعمال خالصانه همچون بارانى است كه بر سر زمين پربارى كه در معرض تابش آفتاب و هواى آزاد است ريزش پيدا مى‌كند (سوره بقره، آيه‌هاى ٢٦٤ و ٢٦٥)، و آنچه در مورد اعمال كفّار و تشبيه آن به خاكستر در برابر باد (سوره ابراهيم، آيه ١٨) يا تشبيه به سراب (سوره نور، آيه ٣٩) يا ظلمتهاى متراكمى كه در دريا و هنگام شب در حالى كه ابر آسمان را فرا گرفته (سوره نور، آيه ٤٠)، و آنچه در مورد اعمال منافقان و تشبيه آنها به كسى كه در يك شب ظلمانى در يك بيابان خالى راه را گم كرده، و رعد و برقها او را به لرزه در ميآورد، لحظه‌اى در پرتو تابش برق همه جا را روشن مى‌بيند و تا مى‌خواهد تصميم به حركت بگيرد، مجدداً همه جا در نظر او ظلمانى مى‌شود (سوره بقره، آيه‌هاى ١٩ و ٢٠)، و آنچه در مورد چگونگى تكيه كردن بت پرستان بر بتهاى فاقد شعور و قدرت، و تشبيه آن به خانه عنكبوت (سوره عنكبوت، آيه ٤١)، و آنچه در مورد تشبيه غيبت كنندگان به كسانى كه گوشت برادر از دست رفته خود را مى‌خورند (سوره حجرات، آيه ١٢)، و بالاخره آنچه درباره ذات پاك خداوند، كه نور آسمان‌ها و زمين است، و تشبيه آن نور به چراغى با مشخصات ويژه، توأم با انواع ظرافتها آمده (سوره نور، آيه ٣٥) و موارد زياد ديگرى كه ذكر همه آنها به طول مى‌انجامد، مى‌تواند از اين بخش از فصاحت و بلاغت قرآن پرده بر دارد و ما را به دنياى وسيعى از ارزش‌ها و ضد ارزش‌هايى كه در حيات خود با آن روبرو هستيم آشنا سازد، و جهانى از معارف را در قالب مثال‌هاى زيبا تبيين كند.