پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣١ - بشارت بر ظهور پيامبر صلى الله عليه و آله در كتب پيشين

اشاره به موسى عليه السلام و اسباط دوازده گانه بنى اسرائيل باشد، و در واقع خداوند به ابراهيم عليه السلام بشارت به ظهور موسى عليه السلام داده است پاسخ آن روشن مى‌باشد، زيرا موسى عليه السلام و اسباط بنى اسرائيل از دودمان اسحاق‌اند، در حالى كه در عبارت فوق از دودمان اسماعيل معرفى شده‌اند كه هيچ مصداقى جز پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نمى‌تواند داشته باشد.

٣. در سفر پيدايش تورات، باب ٤٩، شماره ١٠، چنين آمده: «عصاى سلطنت از يهودا، و فرمان‌فرمايى از پيش پايش نهضت نخواهد نمود تا وقتى كه شيلوه بيايد كه به او امتها جمع خواهند شد».

ظاهر اين عبارت اين است كه حاكميت يهودا و فرمان‌فرمايى بنى اسرائيل ادامه خواهد داشت تا زمانى كه شيلوه ظاهر شود و امتها گرد او جمع گردند، اما در اين‌كه منظور از شيلوه كيست يا چيست؟ نويسندگان يهود و نصارى، احتمالات بسيارى داده‌اند كه بسيارى از آنها با جمله بالا به هيچ وجه سازگار نيست از جمله اين‌كه شيلوه به معناى محل استراحت و يا شهرى در شمال بيت ايل و يا محلى كه الآن آن را سيلون مى‌نامند؛ مسلماً تعبير به آمدن و اجتماع امتها در اطراف او اشاره به شخص است نه اشاره به مكان و محلى.

نويسنده كتاب قاموس مقدس، مسترهاكس آمريكايى ضمن بر شمردن معانى مختلفى براى اين واژه، يكى ازمعانى آن را فرستاده ذكر مى‌كند كه با واژه رسول يا رسول اللَّه موافق است.

تنها چيزى كه در اينجا ممكن است گفته شود اين است كه اين بشارت تورات اشاره به ظهور حضرت مسيح عليه السلام باشد همان‌گونه كه گفته‌اند. ولى به گفته‌