پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٨ - آنها به خوبى او را مىشناختند

كه با آنها است» با همين تعبير يا مشابه آن، بيش از ده بار در قرآن مجيد آمده است، و مفهومش اين نيست كه پيامبر صلى الله عليه و آله كتب آسمانى آنها را تأييد مى‌كرد- با اين‌كه دست تحريف به سوى آنها دراز شده بود- بلكه منظور اين است كه صفات پيامبر صلى الله عليه و آله موافق و منطبق بر نشانه‌هايى بود كه آنها با خود داشتند، و به تعبير ديگر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و كتاب آسمانى او درست همان اوصافى را داشتند كه آنها از قبل با آن آشنا بودند، و در حقيقت تصديقى بود بر كتب آسمانى آنها از اين نظر كه با صفات او كاملًا هماهنگ بود.

به اين ترتيب تمام آياتى كه تعبير فوق در آنها آمده، در زمره آياتى قرار مى‌گيرد كه ما در اين بحث به دنبال آن هستيم.

٥. بالأخره در آخرين آيه مورد بحث، يهود را مخاطب ساخته و ضمن تأكيد بر لزوم ايمان به كتاب آسمانى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه موافق با نشانه‌هاى نزد آنها است، مى‌فرمايد: «و به آنچه نازل كرده‌ام ايمان بياوريد؛ كه نشانه‌هاى آن، با آنچه در كتاب شما است، مطابقت دارد؛ و نخستين كافر به آن نباشيد»: و آمِنُوا بِما انْزَلْتُ مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ وَ لا تَكُونُوا اوَّلَ كافِرٍ بِهِ‌.

يعنى اگر بت پرستان عرب به آن كافر شوند، عجيب نيست، عجيب اين است كه شما آن را انكار كنيد، چرا كه از شما انتظار مى‌رفت نخستين مؤمنان به او باشيد؛ مگر به خاطر شوق ديدار او و درك حضورش از شهرها و ديار خود به مدينه نيامديد و در انتظار ظهورش روز شمارى نمى‌كرديد؟! پس چرا قضيه برعكس شود و شما نخستين كافران باشيد؟

سپس به انگيزه اين تغيير روش، اشاره كرده مى‌فرمايد: به خاطر منافع مادى،