پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤١ - پاسخ به چند سؤال

رسول اللَّه صلى الله عليه و آله بود.» [١]

در بعضى از تواريخ آمده كه از جمله حوادث سال ششم هجرى اين بود كه به پيامبر صلى الله عليه و آله عرض كردند شما كه براى سران كشورها و پادشاهان نامه مى‌نويسيد، آنها نامه‌هاى بدون مهر را نمى‌خوانند، به همين دليل پيامبر صلى الله عليه و آله انگشترى براى خود انتخاب كرد تا نامه‌ها را با آن مهر كند. [٢]

در كتاب طبقات كبرى نيز آمده است كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله هنگامى كه تصميم گرفت دعوت خود را گسترش دهد و به پادشاهان و سلاطين جهان نامه بنويسد دستور داد انگشترى براى او ساختند كه روى آن مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه نوشته شده بود و نامه‌هاى خود را با آن مهر مى‌كرد. [٣]

با اين توضيح روشن مى‌شود كه امروز گر چه خاتَم به انگشترهاى تزيينى نيز گفته مى‌شود، ولى در زمان نزول قرآن و مدت‌ها بعد از آن به انگشترهايى مى‌گفتند كه با آن نامه‌ها را پايان مى‌دادند، و يا نامه‌ها را مى‌بستند و بر محل بسته شده مهر مى‌نهادند.

اين نكته نيز قابل توجه است كه همين معنا در آيات متعددى از قرآن مجيد به كار رفته و قرآن در مورد گروهى از كفّار مى‌گويد: خَتَمَ اللَّهُ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ وَ عَلى‌ سَمْعِهِمْ‌: «خدا بر دلها و گوشهاى آنان مهر نهاده» [٤] و درك و شنوايى آنها نسبت به حق پايان گرفته است و درباره قيامت مى‌فرمايد: الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى‌ افْواهِهِمْ‌:

[١]. سنن بيهقى، جلد ١٠، صفحه ١٢٨ و فروع كافى، جلد ٦، صفحه ٤٧٣، باب نفس الخَواتيم، حديث اول: «كانَ نَقْشُ خاتَمَ النَّبىّ مُحَمَّد رَسُولُ اللَّه صلى الله عليه و آله»

[٢]. سفينة البحار، جلد ١، صفحه ٣٧٦.

[٣]. طبقات كبرى، جلد ١، صفحه ٢٥٨.

[٤]. سوره بقره، آيه ٧.