پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٨ - شاخههاى اعجاز قرآن

قرآن تأثير گذار باشد به ويژه آن‌كه مرتباً اوج مى‌گيرد، بى‌آن‌كه ضعفى در آن مشاهده شود، و هر زمان قله‌هاى تازه‌اى را فتح مى‌كند. آرى! معجزه‌اى است كه در برابر آن مردان روى زمين و فرشتگان آسمان ناتوان‌اند. [١]

دانشمند ديگرى به نام كنت هنرى دى كسترى مى‌افزايد: «اگر در قرآن غير از شكوه معانى و زيبايى مبانى نبود، كافى بود كه بر افكار مسلط شود و تمام قلوب را به سوى خود جذب كند». [٢]

٦. اين نكته نيز حائز اهميت است كه معمولًا هر سخنى با تكرار خسته كننده مى‌شود امّا قرآن چنان شيرين است كه با صدها بار تلاوت باز نه تنها ملال آور نيست؛ بلكه جاذبه و شيرينى خود را حفظ مى‌كند. اين معنا نه تنها در ميان علاقه‌مندان به قرآن مشهور است بلكه در ميان ديگران نيز شهرت دارد.

اين همان چيزى است كه در حديث معروفى از امام على بن موسى الرضا عليه السلام مى‌خوانيم كه مردى از امام صادق عليه السلام پرسيد: «ما بالُ القُرآنُ لا يَزدادُ عَلَى النَّشرِ وَ الدَّرسِ الّا غَضاضَةً؟»: «چرا قرآن بر اثر كثرت انتشار و درس و تلاوت كهنه نمى‌شود بلكه هر روز شاداب‌تر است؟»

فرمود: «لِانَّ اللّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى لَمْ يَجْعَلْهُ لَزَمانٍ دوُنَ زَمانٍ و لالِناسٍ دوِنَ ناسٍ، فَهُوَ فى‌ كُلِّ زَمانٍ جَديدٌ، وَ عِندَ كُلِّ قَومٍ عَضٌّ الى يَومِ القيامَةِ»: «زيرا خداوند متعال، آن را براى زمان معين يا گروه خاصى قرار نداده؛ و لذا در هر زمان تازه است، و نزد هر قومى با طراوت تا روز قيامت». [٣]

[١]. پاورقى‌هاى اثبات الهداة، جلد اول صفحه ٢٢٣.

[٢]. همان مدرك، صفحه ٢٢٢.

[٣]. ميزان الحكمة، جلد ٨ صفحه ٧٠.