پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠ - ٣ عبادات عجيب آنها

و غذاهايتان ناگوار بود». [١]

٣. عبادات عجيب آنها

عبادت آنها نيز بسيار عجيب بود، و قرآن در برابر مشركانى كه ادعا مى‌كردند اگر محمد صلى الله عليه و آله عباداتى آورده ما خود نيز پيش از اين عباداتى داشتيم و در كنار خانه كعبه نماز مى‌خوانديم، مى‌گويد: وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً: « (آنها كه مدّعى بودند ما هم نماز داريم،) نمازشان نزد خانه كعبه، چيزى جز سوت كشيدن و كف زدن نبود». [٢]

آرى! آنها نعره زدن‌هاى احمقانه و كف زدن‌هاى ابلهانه خود را نماز مى‌ناميدند.

مكاء در اصل به معناى صداى پرندگان است، و تشبيه صداى اعراب جاهلى در اطراف خانه خدا به صداى پرندگان، شايد از اين جهت است كه گفتار آنها مفهومى نداشت و مانند صداى پرندگان بى محتوا بود؛ و يا اين‌كه تمام سعيشان در آواز خوانى بود.

تصدية به معناى كف زدن يا به معناى صدايى است كه به هنگام كف زدن بر مى‌خيزد، و از اين رو به انعكاس صوت در كوه نيز صَدْى مى‌گويند.

تازه مطلب به همين‌جا ختم نمى‌شد؛ بلكه گروهى از اعراب همان گونه كه در تاريخ آمده به صورت لخت مادرزاد خانه خدا را طواف مى‌كردند؛ و اين همان‌

[١]. نهج البلاغه، خطبه ٢٦.

[٢]. سوره انفال، ٣٥