پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤ - داستان يوم الدّار

داستان يوم الدّار

در اين هنگام- كه مصادف باسال سوم بعثت بود- مأمور شد، دعوت خود را آشكار كند، و آيه: وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌: «و (نخست) خويشاوندان نزديكت را انذار كن»! [١] و همچنين آيه‌ فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ‌: «آنچه را مأموريت دارى، آشكار ساز؛ و از مشركان روى گردان (و به آنها اعتنا نكن)» [٢] نازل شد، به اين ترتيب پيامبر صلى الله عليه و آله به دعوت علنى پرداخت و اين كار را از خويشاوندان خود شروع كرد كه داستانش معروف است و در بخش گذشته بيان شد.

در اين هنگام انواع فشارها متوجه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله شد و دشمنان از هر سو به حركت در آمدند.

قابل توجّه اين‌كه برخورد دشمن با پيامبر صلى الله عليه و آله در چند مرحله و به چند صورت مختلف بود (و ظاهراً اين مراحل در تمام انقلاب‌هاى الهى بوده است):

مرحله اول، مرحله استهزاء بود و اين در زمانى صورت گرفت كه هنوز آيين جديد را جدّى نمى‌گرفتند، و از آن احساس خطر نمى‌كردند و تصورشان اين بود كه با مسخره كردن و استهزاء كار يكسره مى‌شود و نيازى به بيش از آن نيست، آيه ٣٦ سوره انبياء ناظر به اين مرحله است: وَإِذَا رَءَاكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً أَهذَا الَّذِى يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمنِ هُمْ كَافِرُونَ‌:

«هنگامى كه كافران تو را مى بينند، كارى جز استهزا كردن تو ندارند؛ (و مى گويند:) آيا اين همان كسى است كه معبودهاى شما را نكوهش مى كند؟! در

[١]. سوره شعراء، آيه ٢١٤.

[٢]. سوره حجر، آيه ٩٤.