پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٦ - ٨ پيشرفت سريع

اگر بخواهيم گواهى مورخان مسلمان و غير مسلمانان را در اين زمينه گردآورى كنيم كتاب بزرگى را تشكيل مى‌دهد، لذا به همين مقدار قناعت مى‌كنيم.

١. اخلاق و صفات ويژه ديگر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله خود شاهد گويايى است بر اينكه او هدف مقدسى را دنبال مى‌كند و از يك مأموريت الهى پيروى دارد و هيچ يك از نشانه‌هاى مدعيان دروغين و فرصت طلبان سودجو در اخلاق او ديده نمى‌شود.

تقريباً در تمام تواريخ- اعم از تاريخ‌هايى كه به دست مسلمانان يا غير مسلمانان نگاشته شده- به مسأله پاكى و امانت او اشاره شده تا آنجا كه حتى در جاهليت نيز همه مردم او را به اين صفت مى‌شناختند و لقب امين به او داده بودند، بلكه بعد از ظهور اسلام نيز مخالفان او امانت‌هاى خويش را نزد وى مى‌گذاشتند به همين دليل هنگام هجرت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به مدينه يعنى پس از گذشتن سيزده سال از ظهور اسلام، به على عليه السلام دستور داد در مكه بماند و امانت‌هاى مردم را به آنان برساند سپس به مدينه هجرت كند.

بهتر اين است اين سخن را نيز از زبان ديگران بشنويم و ببينيم آنها كه ظاهراً با او بيگانه‌اند چه گواهى‌هاى صريحى در اين زمينه داده‌اند.

در كتاب عذر تقصير به پيشگاه محمد صلى الله عليه و آله، از جان ديون پورت انگليسى نقل مى‌كند كه: «بدون شك اگر او (محمد) را يكى از نوادر جهان و پاك‌ترين نابغه‌اى كه گيتى توانسته است تاكنون پرورش دهد نياوريم؛ بايد او را يكى از بزرگترين انسان‌ها و يگانه شخصيتى بدانيم كه قاره آسيا مى‌تواند به وجود چنين فرزندى‌