پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٤ - 13 قرآن و علل نزول باران و تگرگ

مى‌گويد: «خداوندا! منزهى تو، قرآن كريمت مسأله‌اى را بيان كرده كه سرّ آن را بشر نمى‌دانست و هرگز به كنه آن نرسيده بود تا اين‌كه حدود چهارده قرن گذشت، و فن پرواز در آسمان پيشرفت نمود، و خلبانان، با تجربه‌هاى خود صدق آنچه در كتاب تو نازل شده است دريافتند و علوم طبيعى ثابت كرد كه فشار جو در طبقات مختلف هوا، متفاوت است، و امروزه معلوم شده كه در طبقات بالا، هوا رقيق‌تر است، و هر قدر انسان به طبقه بالاترى برود احساس نياز بيشترى به هوا و تنگى نفس مى‌كند؛ چرا كه اكسيژن هوا كه مورد نياز او است در آنجا كمتر است؛ تا آنجا كه گاهى نياز به استفاده از تجهيزات تنفس پيدا مى‌كنند تا آنها را براى پرواز به آن طبقات كمك كند. تفسير اين آيات و مانند آن در توان مفسران گذشته نبوده، چرا كه از اسرار آن آگاه نبودند، و در پرتو اكتشافات جديد و پيشرفت علوم، حقيقت محتواى آنها براى ما ثابت شده است و اين‌جا بايد گفت كه دين و علم دو برادر صميمى هستند، كه از يك ريشه پرورش يافته‌اند.

آرى! هر قدر علم پيشرفت كند، مسائلى را براى ما روشن مى‌سازد كه بر علماء و مفسران گذشته مخفى بوده است. [١]

١٣. قرآن و علل نزول باران و تگرگ‌

در آيه ٤٣ سوره نور مى‌خوانيم: أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِى سَحَاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَاماً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ جِبَالٍ فِيهَا مِنْ‌

[١]. تفسير مراغى، جلد ٨، صفحه ٢٥.