پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥ - 1 بتها در عقايد عرب

گفت: «ايُّهَا المَلِكُ كُنَّا قَوماً اهلَ جاهِلِيَّةٍ نَعبُدُ الاصنامَ وَ نَاكُلُ المَيتَةَ ...»:

«اى پادشاه! ما قومى جاهل بوديم؛ بت‌ها را پرستش مى‌كرديم؛ گوشت مردار مى‌خورديم، و انواع اعمال زشت را مرتكب مى‌شديم، قطع رحم مى‌نموديم و همسايگان را به فراموشى مى‌سپرديم، و اقويا و نيرومندان ضعيفان را پايمال و نابود مى‌كردند ... آرى ما چنين بوديم تا خداوند، پيامبرى از ميان خود ما، به سوى ما فرستاد كه اصل و نسب او را مى‌شناختيم، و صداقت و امانت و عفت او را آزموده بوديم، او ما را به توحيد و رها كردن بت‌ها دعوت كرد؛ و به ما دستور داد راست بگوييم، و در امانت خيانت نكنيم، صله رحم به جا آوريم، با همسايگان به نيكى رفتار كنيم و از گناه و تجاوز و خونريزى بپرهيزيم ...» [١]

به دنبال اين اشاره سربسته كه در دو آيه بالا آمده به سراغ توضيحات بيشترى مى‌رويم كه در آيات ديگر آمده است:

١. بت‌ها در عقايد عرب‌

عقايد هر قوم و ملّت، بخش مهمى از فرهنگ آنها را تشكيل مى‌دهد و انحطاط آن، انحطاط فرهنگى و تمدن آنها محسوب مى‌شود، و بر اين اساس اعراب جاهلى از منحطترين فرهنگ‌ها برخوردار بودند.

آنها به شدت بت‌ها را پرستش مى‌كردند، و آن چه را با دست خود ساخته بودند حاكم بر سرنوشت خويش، و گاه حاكم بر آسمان و زمين مى‌پنداشتند.

قرآن مجيد در اين زمينه خطاب به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌گويد: قُلْ أَتَعْبُدُونَ‌

[١]. كامل، جلد ٢، صفحه ٨٠ و تفسير فى ضلال، جلد ٨، صفحه ٩٥.