پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٨ - 3 شقّ القمر از نظر آيات

مى‌كنند مگر يك مورد كافى نيست؟

اينجا است كه هيچ پيامبرى نمى‌تواند در مقابل اين گونه بيهوده گويى‌ها سر تسليم فرود آورد.

از همه اين‌ها گذشته اعجاز كار پيامبر نيست؛ كار خدا است و در اختيار پيامبر نيست؛ بلكه در اختيار خدا مى‌باشد. او مى‌تواند تقاضاى معجزه از خداوند كند و خداوند هر مورد را صلاح بداند در اختيار او مى‌گذارد و از اين رو در ذيل آيات ٩٠ تا ٩٣ سوره اسراء مى‌خوانيم: قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنتُ إِلَّا بَشَراً رَسُولًا:

«بگو:" منزّه است پروردگارم (از اين سخنان بى معنا)! مگر من جز انسانى فرستاده (از سوى خدا) هستم؟!"» كه هر كارى بخواهم انجام دهم.

لذا در آيه ٣٨ سوره رعد مى‌خوانيم: وَ ما كانَ لِرَسُولٍ انْ يَأْتِىَ بايَةٍ الّابِاذْنِ اللَّهِ‌:

«و هيچ پيامبرى نمى‌توانست معجزه‌اى بياورد مگر به اذان خدا».

اما اين‌كه مى‌گويد: اگر ما در برابر خواست‌هاى شما تسليم نمى‌شويم به خاطر اين است كه پيشينيان تكذيب كردند. اين سؤال را بر مى‌انگيزد كه تكذيب پيشينيان چگونه مى‌تواند سبب محروميت نسل‌هاى بعد، از مشاهده معجزات شود؟

پاسخ سؤال اين است كه: اين يك تعبير رايج است كه در برابر اصرار كسى ما مى‌گوييم: نمى‌توانيم تسليم بهانه جويى‌هاى تو شويم و اگر طرف مقابل بپرسد چرا؟ مى‌گوييم: اين كار سابقه زيادى دارد. افراد ديگرى نيز چنين پيشنهادهايى داشتند ولى هرگز تسليم حق نشدند؛ شرايط و وضع شما نيز همانند آنها است.

به تعبير ديگر معجزاتى را كه پيشنهاد مى‌كنيد جنبه حقيقت جويى ندارد؛ بلكه‌