پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٧ - 2 قرآن و آفرينش جهان

قدرت خداوند بزرگ است» [١].

٢. قرآن و آفرينش جهان‌

قرآن مجيد درباره پيدايش جهان، تعبيرات گوناگونى دارد:

در يك جا مى‌فرمايد: ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ‌: «سپس به آفرينش آسمان پرداخت، در حالى كه بصورت دود بود؛ به آن و به زمين دستور داد:" به وجود آييد، (و شكل گيريد) خواه از روى اطاعت و خواه اكراه! آنها گفتند: ما از روى طاعت آمديم"»، [٢] در جاى ديگر مى‌فرمايد: أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقاً فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَىْ‌ءٍ حَىٍّ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ‌: «آيا كافران نديدند كه آسمان‌ها و زمين به هم پيوسته بودند، و ما آنها را از يكديگر جدا ساختيم؛ و هر چيز زنده اى را از آب آفريديم؟! آيا ايمان نمى آورند؟!».[٣]

اين دو آيه به سه نكته مهم درباره آفرينش جهان و موجودات زنده اشاره شده است:

١. جهان در آغاز به صورت گاز و دود بوده است.

٢. جهان در آغاز به هم پيوسته بوده، سپس كرات آسمانى از هم جدا شدند.

٣. آغاز آفرينش موجودات زنده از آب بوده است.

و اينها همان چيزهايى است كه امروزه به عنوان نظريات مسلم علمى شناخته‌

[١]. مجمع البيان، جلد ٥، صفحه ٢٧٤ و روح المعانى، جلد ١٣، صفحه ٧٨.

[٢]. سوره فصّلت، آيه ١١.

[٣]. سوره انبياء، آيه ٣٠.