پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٤ - 2 اعجاز قرآن از نظر معارف الهى

پرستيد كه نه كمترين سودى براى شما دارد، و نه زيانى به شما مى رساند؟!- اف بر شما و بر آنچه جز خدا مى پرستيد! آيا نمى انديشيد؟!"». [١]

در جاى ديگر به داستان گوساله سامرى كه جمعى از جهال بنى اسرائيل سخت به آن دل بسته، و به آن گرويده بودند، اشاره مى‌كند و مى‌فرمايد: أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرّاً وَلَا نَفْعاً: «آيا نمى ديدند كه (اين گوساله) هيچ پاسخى به آنان نمى دهد، و مالك هيچ گونه سود و زيانى براى آنها نيست؟!». [٢]

كوتاه سخن اين كه قرآن چنان شرك و بت پرستى را مذموم مى‌شمرد كه همه گناهان را جز شرك قابل عفو و بخشش مى‌داند، و مى‌فرمايد: إِنَّ اللَّهَ لَايَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ افْتَرَى إِثْماً عَظِيماً:

«خداوند (هرگز) شرك به او را نمى بخشد؛ و كمتر از آن را براى هر كس بخواهد (و شايسته بداند) مى‌بخشد. و آن كس كه براى خدا، همتايى قرار دهد، گناه بزرگى مرتكب شده است.» [٣].

اين برخود قاطع و شديد، با مسأله بت پرستى- كه سنّت شناخته شده نياكان و فرهنگ رايج سراسر آن محيط بود، بطورى كه از غير آن تعجّب مى‌كردند و غير آن را در خور هرگونه مذمّت مى‌دانستند- به راستى عجيب است! ما امروز در محيط خود به اين آيات مى‌نگريم و آن را امر ساده‌اى مى‌شمريم، غافل از اين‌كه در آن محيط كاملًا وضع ديگرى حاكم بوده است.

[١]. سوره انبياء، آيات ٦٦ تا ٦٧.

[٢]. سوره طه، آيه ٨٩.

[٣]. سوره نساء، آيه ٤٨.