پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٨

زيرا هم امامان عليهم السلام با عالم غيب ارتباط دارند و هم مؤمنان راستينى كه بر اثر تهذيب نفس، حجاب‌ها را از دل كنار زده‌اند و به مقام كشف و شهود نائل گشته‌اند.

فيلسوف معروف صدر المتألهين شيرازى در كتاب مفاتيح الغيب چنين مى‌گويد:

«وحى يعنى: نزول فرشته به منظور مأموريت نبوت هر چند منقطع شده است؛ زيرا به حكم‌ اكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ‌ [١] آنچه از اين راه بايد به نوع بشر برسد رسيده است ولى باب الهام و اشراق هرگز بسته نشده و نخواهد شد و ممكن نيست اين راه مسدود گردد.» [٢]

اصولًا اين ارتباط نتيجه ارتقاى نفس و پالايش روح و صفاى باطن است و ارتباطى به مسأله رسالت و نبوت ندارد؛ بنابراين در هر زمان مقدمات و شرائط آن حاصل گردد اين رابطه معنوى برقرار خواهد گشت و هيچ گاه نوع بشر از اين فيض بزرگ الهى محروم نبوده و نخواهد بود. (دقت كنيد).

٤. آيا اين آيات با مسأله خاتميت سازگار است؟

گروهى از دين سازان عصر ما براى اين‌كه راه را براى ادعاهاى خود در زمينه نبوّت هموار كنند، چاره‌اى نديدند جز اين‌كه نخست به سراغ خاتميت بروند و اين مسأله را كه از بديهيات و ضروريات مسلمين است زيرا سؤال ببرند، و همان گونه كه روش بيماردلان است به سراغ بعضى از آياتى كه آن را قابل تحريف و

[١]. سوره مائده، آيه ٣.

[٢]. مفاتيح الغيب، صفحه ١٣.