پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٤ - پاسخ به چند سؤال

است كه باطل نمى‌تواند آن را از كار بيندازد به خصوص اين‌كه قبل از آن فرموده:

«اين كتابى است قطعاً شكست‌ناپذير» كه دلالت بر بقاء و ثبات آن مى‌نمايد.

در آيه بعد مى‌فرمايد: «زوال‌ناپذير و پربركت است كسى كه قرآن را بر بنده‌اش نازل كرد تا بيم دهنده جهانيان باشد»: تَبارَكَ الَّذى‌ نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‌ عَبْدِه‌ لِيَكُونَ لِلْعالَمينَ نَذيراً [١].

واژه‌ «عالَمين» كه تمام جهانيان را شامل مى‌شود، با توجه به اين كه هيچ قيدى ندارد شامل مردم همه اعصار تا پايان دنيا مى‌شود، نه فقط از نظر مكانى محدود نيست كه از نظر زمانى نيز نامحدود است و آيندگان را نيز در بر مى‌گيرد، به همين دليل بسيارى از مفسّران هم جهانى بودن اسلام را از آن استفاده كرده‌اند و هم جاودانى بودنش را. [٢]

اين نكته نيز قابل توجه است كه عالَمين از ماده عِلْم گرفته شده و تمام موجوداتى را كه در گسترده علم انسان قرار مى‌گيرند را شامل مى‌شود، و حتى آسمان‌ها و زمين را در بر ميگرد، ولى با توجه به كلمه انذار كه در آيه آمده است، مفهوم آن در اينجا منحصر به مكلّفين جهان است.

به هر حال استدلال به آيه سوم نيز از همين طريق است، چرا كه طبق اين آيه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: «و اين قرآن به من وحى شده تا شما و تمام كسانى را كه اين (قرآن) به آنها مى‌رسد با آن بيم دهيم»: وَ اوحِىَ الَىَّ هذا الْقُرْآنُ لِانْذِرَكُمْ‌

[١]. سوره فرقان، آيه ١.

[٢]. تفسير فخر رازى، جلد ٢٤، صفحه ٤٥. تفسير قرطبى، جلد ٧، صفحه ٤٧١٨. روح البيان، جلد ٦، صفحه ١٨٨.