پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٤ - آنها به خوبى او را مىشناختند

بن سلام گفت: «خداوند چنين آيه‌اى بر پيامبرش نازل كرده كه اهل كتاب او را همچون فرزندان خود مى‌شناسند، اين شناسايى چگونه است؟» عبداللَّه بن سلام گفت: «ما او را با صفاتى كه خدا بيان كرده مى‌شناسيم و هنگامى كه او را در ميان شما ببينيم، او را تشخيص مى‌دهيم همان گونه كه يكى از ما پسرش را هنگامى كه در ميان بچه‌ها ببيند مى‌شناسد.» [١]

تفسير مشهور آيه كه با ظاهر آن به خوبى سازگار است همان گونه بود كه بيان شد؛ ولى دو احتمال ديگر در تفسير آيه نيز داده شده است و آن اين‌كه ضمير در «يَعْرِفُونَهُ» به آگاهى بر نبوت يا مسأله قبله بازگردد و بنابر احتمال اول اشاره به آگاهى اهل كتاب از مسأله نبوت و بنابر احتمال دوم اشاره به آگاهى آنها نسبت به‌امر تغيير قبله مسلمين از بيت المقدس به كعبه است، و البته هر دو احتمال، فوق العاده ضعيف ه نظرمى رسد.

در دومين آيه با ذكر نُه وصف از اوصاف پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه در واقع دلايل حقانيت او را از زواياى مختلف، مورد توجه قرار داده است- كه بعضى اشاره به محتواى والاى دعوت او و برنامه‌هاى او است، و بعضى به قرائن ديگر مانند: امى و درس نخوانده بودن، دلسوز و مهربان بودن و امثال آن اشاره مى‌كند، و در قسمتى از اين دلايل نيز روى مسأله صفات و علامات و نشانه‌هاى او در كتب آسمانى پيشين (تورات و انجيل) تكيه مى‌كند- و مى‌فرمايد: «همان كسانى كه فرستاده (خدا) پيامبر «امّى» (و درس نخوانده) پيروى مى‌كنند، پيامبرى كه صفاتش را، در تورات و انجيلى كه به صورت مكتوب نزدشان است مى‌يابند ...

[١]. روح المعانى، جلد ٧، صفحه ١٠٣ و مجمع البيان، جلد ٣، صفحه ٢٨٢ و روح البيان، جلد ٣، صفحه ١٨.