پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٢ - 7 ايمان آوردندگان به او چه گروهى بودند؟

مِنَ‌الدُّخُولِ عَلَيْكَ الَّا هؤُلاءِ»: «اگر اينها و بوى زننده و نامطلوبشان را از ما دور مى‌ساختى نزد تو مى‌نشستيم و از تعليمات تو فرا مى‌گرفتيم، تنها چيزى كه مانع آمدن ما نزد تو مى‌شود همين‌ها هستند.» در اينجا بود كه آيه: وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بَالْغَداوَةِ وَالْعَشِىِ‌ [١] نازل شد و به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد، هميشه با اين گروه از پاكدلان پابرهنه باشد و چشم به زرق و برق ظاهرى ثروتمندان خودخواه ندوزد. [٢]

در آيه بعد از آن در برابر اين گونه تقاضاهاى مستكبران، بيان تند و كوبنده‌اى آمده است مى‌فرمايد: وَ قُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ شاء فَلْيُؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْيَكْفُرْ انَّا اعْتَدنا لِلظَّالِمينَ ناراً احاطَ بِهِمْ سُرادِقُها: «بگو:" حق از سوى پروردگارتان براى شما آمده است! هركس مى خواهد ايمان بياورد (و اين حقيقت را پذيرا شود)، و هر كس مى خواهد كافر گردد". ما براى ستمكاران آتشى آماده كرده‌ايم كه سرا پرده‌اش آنان را از هر سو احاطه كرده است».

اين بيان صريح و قاطع به خوبى اثبات مى‌كند كه اسلام از چه قشرى حمايت مى‌كرده و چه اقشارى، ايمان آوردندگان صفوف مقدم اسلام بودند.

قرآن مجيد وجود افراد مؤمن و پاكدل و درستكار را پيرامون پيامبر صلى الله عليه و آله يكى از شواهد حقانيت او شمرده و مى‌گويد: افَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةِ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ ...: «آيا آن كس كه دليل آشكارى از پروردگار خويش دارد، و به دنبال آن، شاهدى از سوى (خدا) آمده» [٣] همچون كسى است كه اين امتيازات را ندارد.

[١]. سوره كهف، آيه ٢٨.

[٢]. اين داستان را بسيارى از مفسران و مورّخان با عبارات مختلفى نقل كرده‌اند، تفسير مجمع البيان و قرطبى، ذيل آيه ٢٨ سوره كهف.

[٣]. سوره هود، آيه ١٧.