پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٥ - 5 چگونگى وسايل نيل به هدف

و ديه كشتگان آنها و عوض اموال تلف شده ايشان را بدهد و در كسب رضايت آنان بكوشد.» [١]

اين امور حتى در جنگ‌هاى دنياى امروز و حتى در مهد تمدن صنعتى به چشم نمى‌خورد، همان گونه كه دنيا در حوادث پايان جنگ جهانى اول و دوم و جنايات بى حساب ارتش‌هاى پيروز، شاهد فجيع‌ترين انتقام جويى‌ها بود، حال چگونه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله توفيق اين عفو و مرحمت را در ميان يك قوم نيمه وحشى پيدا كرد؟ اين سؤالى است كه فرزانگان بايد به آن پاسخ گويند.

پرهيز و اجتناب او، از وسايل خرافى و غير انسانى به اندازه‌اى بود كه حتى اگر مقدمات آن به طور طبيعى فراهم شده بود باز آن را بر هم مى‌زد هر چند ظاهراً به زيان او بود. در حادثه وفات ابراهيم فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: كه مقارن اين حادثه آفتاب گرفت، و گروهى از مردم، آن را كرامت و اعجازى از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله تلقى كرده گفتند: آفتاب به خاطر مرگ ابراهيم گرفت.

پيامبر صلى الله عليه و آله فوراً به منبر رفت و فرمود: «ايُّهَا النَّاسُ انَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتانِ مِنْ آياتِ اللَّهِ يَجرِيانِ بِامرِهِ مْطيعانِ لَهُ، لايَنْكَسِفانِ لِمَوْتِ احَدٍ وَلا لِحَياتِهِ، فَاذَا انْكَسَفا اوْ احَدُ هُما صَلُّوا ثُمَّ نَزَلَ مِنَ الْمِنْبَرِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ صَلاةَ الْكُسُوفِ فَلَمَّا سَلَّمَ قالَ:" يا عَلِىُّ قُمْ فَجَهِّزْ ابْنى‌"»: «اى مردم! آفتاب و ماه دو نشانه از نشانه‌هاى خداوند است، به فرمان او حركت مى‌كنند و مطيع امر او هستند، نه براى مرگ كسى تاريك مى‌شوند و نه براى زندگى كسى، هنگامى كه كسوف (و خسوف) روى مى‌دهد نماز بخوانيد. سپس از منبر پايين آمد و با مردم نماز كسوف (نماز

[١]. حبيب السير، جلد ١، صفحه ٣٨٩.